Flo: Balletjes

In april zal Flo geopereerd moeten worden. Zijn balletjes zijn nog niet ingedaald en moeten operatief naar beneden gehaald worden. Uit de echo van zijn baletjes bleek dat ze nu in de lies zitten en dat de linker kleiner is dan de rechter (1,3 cm en 1,6 cm), maar dat geeft niet zei de kinderchirurg. Hij legde uit dat de balletjes niet ingedaald zijn, omdat de bloedvaatjes te kort zijn (niet de zaadleiders of de zenuwen). Deze bloedvaatjes zijn elastisch, maar trekken ook hard terug, dus het is de vraag of het in 1 keer lukt of dat een tweede operatie nodig is. Dat zal tijdens de eerste operatie moeten blijken. Als ze de balletjes niet ver genoeg naar beneden kunnen halen zal na een half jaar een tweede operatie volgen. Flo mag in januari al onder het mes, maar op ons verzoek zal het pas in april gaan gebeuren (eerst komt de baby en dan nog verhuizen, dus dat wordt al een drukke tijd). Het zal een dagopname worden. Flo mocht vandaag al even oefenen met het narcose-kapje. De anesthesist deed het kapje eerst bij Richard op, die kon op die manier een ballon die eraan zat opblazen. Daarna mocht Flo, die vond dat wel interessant. De anesthesist vroeg Flo om gewoon te ademen, dat deed hij niet, maar toen wij zeiden dat hij kon blazen wilde hij blijven spelen met het kapje.

Ondertussen is Flo al een aantal dagen flink aan het papegaaien. Hij zegt alles na wat wij zeggen, erg grappig. We moeten nu echt opletten wat wij zeggen, omdat we het anders van hem terughoren.
Gisteren kreeg Flo een chocolade-toetje, moeilijk woord, maar niet te moeilijk om te proberen na te zeggen, wat klonk als "cola-toetje".

Flo: 3 woord zinnen

"Oei, ik groei" is al lange tijd gestopt met de sprongetjes, maar zo af en toe merken wij er zelf nog wel eentje op. Vorige week had Flo het weer een paar dagen erg moeilijk, maar daarna ging hij ineens weer als een speer. Hij heeft ineens weer een sprong gemaakt met praten. Hij zegt alles na. Eerder zei hij ons laatste woord na, maar nu zijn het vaak de laatste 2 woorden, of delen uit de zin. Ook rollen er steeds meer 3 woord zinnen uit.
Gistermiddag lag Flo in bed en wilde/kon niet slapen. Hij riep de hele tijd "mama", even later gevolgd door "openmaken". Het "openmaken" herhaalde zichzelf erg vaak, en wij vroegen onszelf af (zittend in de woonkamer) wat Flo daar mee zou bedoelen. Even later volgde het antwoord "deur openmaken".
Zo kan hij zichzelf steeds beter en beter duidelijk maken. We kunnen het blijven zeggen: wat gaat het toch snel!

Baby: 36 weken

Mijn verlof is begonnen. Afgelopen donderdag was mijn laatste werkdag en werd ik dor mijn collega's verrast en verwend met een hele leuke kraammand. In de kraammand zaten allemaal kadotjes die betrekking hadden op de POP, Persoonlijk Opvoedings Plan. Iedereen had een deel van een POP geschreven op een ludieke manier en hierbij een leuk kadootje bedacht. Bijna iedereen wist dat we een meisje krijgen, dus dat kreeg veel aandacht. Er is ook al een naam bedacht, 2 groepen noemden de naam Sterre. Geen idee waarom, maar we kunnen in elk geval verklappen dat dat hem niet wordt.

Gisteren moest ik naar de verloskundige in het ziekenhuis. Het is wel een verschil met de verloskunidige uit de praktijk. In het ziekenhuis gaat het veel minder persoonlijker, dat is jammer, maar helaas. Tot nu toe vinden ze dat het goed gaat. Voor mijn gemoedsrust vindt over iets meer dan 2 weken nog een doormeting plaats van de navelstreng om te bekijken of de placenta nog goed functioneert. De verloskundige liet weten dat ze me niet langer dan 41 weken zullen laten doorlopen, dat geeft wel een goed gevoel. We worden in de gaten gehouden. Verder moet ik zelf erop blijven letten dat de baby genoeg beweegt, maar dat is best lastig, want dat bewegen wordt steeds minder. Ik kan aan ales voelen dat de ruimte binnenin nog maar beperkt is. De baby ligt met het hoofdje al mooi in mijn bekken, ze draait nog wel een beetje heen en weer, maar het is voral bewegen met benen en armen wat ik voel. Soms steekt er ineens een voet of zo uit, heel apart om te zien.

Intussen heb ik wel de wieg verder klaar gemaakt. Opa had hem helemaal opgeknapt, want hij viel na 70 jaar bijna uit elkaar. Hij voelt nu weer heel stevig en veilig aan. Ik ben een hele avond bezig geweest om de wieg meer mooi te bekleden van binnen. Het bedje moet alleen nog opgemaakt worden.

Vandaag ga ik lunchen met de buurvrouw, onze vaste oppas Elisabeth. We gaan het dan ook even hebben over haar mogelijkheden om Flo op te vangen als de bevalling zich aandient, want opa's en oma's moeten natuurlijk van verder komen.

Flo: sneeuwpret

Het sneeuwt! De stad is wit en Flo vindt het geweldig buiten. Het is voor hem 1 grote speeltuin. Het leukste vond hij om de sneeuw van de auto's af te vegen. Richard rolde grote ballen, waar Flo dan tegenaan ging staan. Flo was het er niet mee eens dat we naar binnen gingen. Huilend stond hij beneden voor de deur naar buiten: "Openmaken".

Flo: kerstdiner

Flo heeft gisteravond zijn eerste kerstdiner gehad. Eigenlijk zou hij tot 16.00 uur op de creche blijven, nog in het kader van het wennen aan de peutergroep, maar de leidsters vroegen of hij niet mocht blijven, omdat het kerstdiner was. Natuurlijk mocht dat van Richard, die Flo bracht. Ze spraken af om in de middag even te bellen om te horen hoe het met Flo ging, zodat ze konden kijken of hij het zou volhouden. Maar Flo kennende, die houdt dat soort dingen wel vol. Hij geniet deze eerste dagen volop bij de peuters. Hij is helemaal niet bang voor al die druktemakers om hem heen (daar waren we een beetje bang voor), hij doet zelfs lekker mee. En zo moeilijk als Flo thuis het avondeten opeet, zo gek is hij op eten op de creche. "Eten!!" riep hij nog steeds heel hard toen Richard hem kwam halen. Richard mocht niet in de gymzaal komen, waar het diner was. Maar in een flits kon hij zien dat het er gezellig en sfeervol uitzag. Flo propte onder het aantrekken van de jas nog een cakeje naar binnen (tja, dat staat bij ons ook niet op het menu), en bleef roepen "eten!". Hij heeft het helemaal naar zijn zin gehad dus.

Flo: High zes

Richard en Flo gaven elkaar telkens een boks of een high five. "Bosh" kan Flo redelijk zeggen, dus probeerden we ook de high five uit te lokken.

Wij: "high"
Flo: "high"
Wij: "five"
Flo: "ses"

Flo: een echte peuter

Vanmorgen hebben we samen het afscheid gevierd op de Teddyberen, de babygroep van het kinderdagverblijf. Daarna heb ik Flo samen met Henna (zijn oude juf) naar de peutergroep de Pandaberen gebracht, hij heeft hier de afgelopen tijd al wat wenuurtjes gehad. Flo ging daar netjes met de andere kinderen aan tafel zitten. Om 16.00 uur moest ik hem weer ophalen. Hij had een leuke dag gehad, niet gehuild, maar ook niet geslapen. Flo moet nu slapen in de gymzaal op een laag bedje, maar hij stond er de hele tijd naast. De gymzaal is natuurlijk ook om te spelen en niet om te slapen. Eenmaal thuis heeft hij nog gespeeld met het nieuwe houten snij-groente setje van opa en oma, gegeten en gedoucht en toen total loss (m.a.w. huilend) naar bed. Hij viel meteen in slaap.... peuter zijn is hard werken!

Flo: 2 jaar!!!

Hiep hiep hoera.... Flo is 2 jaar!!!

We hebben vanmiddag een feestje gevierd met wat vrienden en familie en Flo zijn eerste vriendje Toon (van de creche). Flo vond alle kadootjes erg leuk, ze werden ontvangen met een enthousiast "Jaah!! dootje!!". Vooral de gitaar van opa en oma en de trommel van Bow waren favoriet. Ook het tekentableau van Sandy, Thomas, Job en Pien werd direct uitgeprobeerd. De andere kadootjes kregen wat minder aandacht vandaag: "oh! boek!" en hup naar het volgende, maar dat maken we later deze week wel weer goed. De treinbaan van Niels, Inge en Jeroen zal vast morgen met papa wel even opgebouwd worden.

Een filmpje en/of foto's zullen later deze week volgen.

Flo: dag dokter!

Met Flo zijn hart is alles in orde liet de echo vandaag zien. Er zitten wel 2 kleine afwijkingetjes die onbelangrijk zijn, maar die veroorzaken het ruisje dat de doktoren altijd horen. Flo hoeft voor zijn hart nooit meer op controle te komen. Tijdens het onderzoek vond Flo alles prima. Toen de dokter de echo ging maken duwde hij een beetje, waarop Flo zijn bortskas uitzette en op die manier terugduwde, de dokter vond het wel grappig. Flo vond de 'computer' van de dokter erg interessant. Op de heenweg op de fiets was Flo lekker aan het roepen: Ooh tram, Ooh hondje, Ooh boot, groot. Na het onderzoek hervatte hij het roepen toen hij de doktersassistente zag: "ooh dokter!". Achter haar liep een stel met een baby, waarop Flo riep: "ooh baby". Eenmaal de jas aan, vroegen we hem 'dag dokter' te zeggen, en wat schetst onze verbazing: "Daaag dokter!". De dokter kon er na Flo zijn bezoekje weer helemaal tegen.

Baby: 34 weken II

Gisteren bleek tijdens de echo en ctg (hartfilmpje) dat de baby nog steeds goed groeit en dat de placenta ook nog steeds goed functioneert. Vooral dat laatste stelde ons extra gerust. De baby is nu iets meer dan 2300 gram (Flo was na 40 weken zwangerschap 2510 gram), dus als ze lekker doorgroeit wordt ze zwaarder dan Flo.

Baby: 34 weken

Nog twee weken (ofwel 5 dagen) werken en dan begint mijn verlof. Dan be ik er ook wel klaar mee. De ene dag gaat het allemaal wat makkelijker dan de andere dag. Sommige dagen zijn zwaar en dan heb ik het wel gehad. Andere dagen gaan juist heel makkelijk en vliegen om, daar houd ik me dan ook maar aan vast. Van mijn bekken heb ik nauwelijks nog last, dus de fysio heeft wel geholpen.

Flo: ziekenhuis

Vanochtend moest Flo voor controle naar de kinderarts. Zijn lengte is 85 cm, zijn gewicht 11,3 kilo. Hier kregen we geen opmerkingen over, dus het zal wel goed zijn. Omdat Flo zijn balletjes nog niet ingedal zijn, zullen die operatief naar beneden gehaald moeten worden. Hiervoor is eerst een echo nodig en een afspraak bij de kinderchirurg. Ik kaartte aan dat Flo eerst voor controle van zijn hart zou moeten. Ons was anderhalf jaar geleden verteld dat Flo een pulmonaal stenose heeft (niks ernstigs, er zit ergens een kleine vernauwing, waardoor er in zijn hart een ruisje is te horen). Op de uitslagbrief die de kinderarts had gekregen stond min of meer beschreven dat er geen probleem was. We hebben afgesproken dan toch maar voor de duidelijkheid een herhaling van de hartecho te laten maken. Dit gaat allemaal de komende 3 weken gebeuren. Daarna moeten we, tussen het bevallen door, ook nog een operatie plannen.
Flo kan het woord ziekenhuis al bijna probleemloos uitspreken, hij is ook al een paar keer meegeweest voor controles voor de zwangerschap. Voor hem staat ziekenhuis dan ook gelijk aan iets met de baby. Toen we in het ziekenhuis waren, wees hij naar links waar de poli verloskunde zit. Ik legde dus maar weer uit dat Flo nu zelf naar de dokter moest. Tijdens het onderzoekje van de dokter bleef Flo heel stil liggen, hij was wel wat onder de indruk. Daarna zette hij weer zijn allercharmantste lach op, om de beide dokters (dames) weer helemaal te laten smelten.