Flo: Zondagmiddagarmpje

Na een stoeipartij met oma voor het avondeten, waarbij Flo viel en oma hem vastgreep om een val te voorkomen, had Flo pijn aan zijn linkerarm. Flo gebruikte zijn linkerarm helemaal niet, dus ik vertrouwde het niet. Na een belletje met de huisartsenpost mochten we langskomen. Dus naar het AMC, waar de huisarts een kneuzing vermoedde. Hij legde twee mogelijkheden voor: een paar dagen aanzien met paracetamol, of een rontgenfoto laten maken (hij vond dat wel wat bezwaarlijk voor Flo). Ik wilde niet aanzien als er mgelijk wel iets aan de hand was, dus wij naar de eerste hulp aan de andere kant van de gang. Flo vond het wel interessant dat er een foto gemaakt zou worden met een heeeel groot fototoestel. De eerste hulp-arts liet me vertellen wat er was gebeurd, hij voelde even, ik moest Flo afleiden en hij zei: "het is weer goed". Ik zal erg verbaasd hebben gekeken, want hij moest lachen en herhaalde het.
Flo bleek een zondagmiddagarmpje te hebben gehad. Hierbij is door een trek- en draaibeweging de elleboog uit de kom geschoten. Dit komt regelmatig voor bij kinderen van 2,5 tot 6 jaar, omdat de banden om de elleboog nog flexibel zijn. Het heet een zondagmiddagarmpje omdat het vroeger veel voorkwam dat kinderen tussen beide ouders heen en weer gesingerd werden, dit gebeurde vooral op zondag, omdat vaders dan ook thuis waren en meespeelden.
Flo had eigenlijk meteen geen pijn meer en gebruikte zijn arm ook weer, nadat hij had gemerkt dat het geen pijn meer deed. Na iets meer dan een uur waren we dan ook al weer thuis.

Sen loopt aan de hand

Sen heeft sinds een week in de gaten dat ze zich ook stappend kan voortbewegen. Als we haar aan twee handen vasthouden, dan stapt ze met een grote lach de hele kamer door.

Het tijgeren gaat steeds sneller en gerichter. Sen kon altijd heel goed spelen, nu vermaakt ze zich vooral met rondtijgeren en alles ontdekken. Als ze weer iets nieuws ziet, snelt ze daar weer op af.
Flo gaat soms naast Sen op de grond liggen om mee te tijgeren. Ze beleven daar allebei veel plezier aan.
Sen kan nu bij Flo zijn speelgoed komen, daar moet Flo nog wel aan wennen, hij vindt dat niet altijd leuk. Flo heeft op die momenten dan ook snel de neiging om Sen te duwen, schoppen of slaan.

Sen tijgert

Sinds een paar daagjes kan Sen vooruit komen door te tijgeren. Elke dag wordt ze sneller en komt ze verder. Ze komt nu al vanuit de woonkamer naar de keuken, waarbij ze onderweg vanalles tegenkomt dat ze leuk vindt. De stoelpoten vindt ze vooral erg leuk. We gaan nu dus echt een andere fase in, we zijn benieuwd waar Sen ons mee gaat verrassen in haar zoek(tijger)tocht.

Sen staat

Sen kon al wel goed staan als we haar op haar voeten neerzetten, maar nu heeft ze zichzelf voor het eerst helemaal alleen opgetrokken tot stand in de box. Flo vond het erg leuk dat hij Sen haar hoofd kon aanraken. Hij probeerde dat met een bal te doen. Dat mocht natuurlijk niet van ons, maar voor we het wisten deed hij het toch. Sen wilde de bal pakken, liet los en viel steil achterover op haar hoofd.....