Flo: Balletjes

In april zal Flo geopereerd moeten worden. Zijn balletjes zijn nog niet ingedaald en moeten operatief naar beneden gehaald worden. Uit de echo van zijn baletjes bleek dat ze nu in de lies zitten en dat de linker kleiner is dan de rechter (1,3 cm en 1,6 cm), maar dat geeft niet zei de kinderchirurg. Hij legde uit dat de balletjes niet ingedaald zijn, omdat de bloedvaatjes te kort zijn (niet de zaadleiders of de zenuwen). Deze bloedvaatjes zijn elastisch, maar trekken ook hard terug, dus het is de vraag of het in 1 keer lukt of dat een tweede operatie nodig is. Dat zal tijdens de eerste operatie moeten blijken. Als ze de balletjes niet ver genoeg naar beneden kunnen halen zal na een half jaar een tweede operatie volgen. Flo mag in januari al onder het mes, maar op ons verzoek zal het pas in april gaan gebeuren (eerst komt de baby en dan nog verhuizen, dus dat wordt al een drukke tijd). Het zal een dagopname worden. Flo mocht vandaag al even oefenen met het narcose-kapje. De anesthesist deed het kapje eerst bij Richard op, die kon op die manier een ballon die eraan zat opblazen. Daarna mocht Flo, die vond dat wel interessant. De anesthesist vroeg Flo om gewoon te ademen, dat deed hij niet, maar toen wij zeiden dat hij kon blazen wilde hij blijven spelen met het kapje.

Ondertussen is Flo al een aantal dagen flink aan het papegaaien. Hij zegt alles na wat wij zeggen, erg grappig. We moeten nu echt opletten wat wij zeggen, omdat we het anders van hem terughoren.
Gisteren kreeg Flo een chocolade-toetje, moeilijk woord, maar niet te moeilijk om te proberen na te zeggen, wat klonk als "cola-toetje".

Flo: 3 woord zinnen

"Oei, ik groei" is al lange tijd gestopt met de sprongetjes, maar zo af en toe merken wij er zelf nog wel eentje op. Vorige week had Flo het weer een paar dagen erg moeilijk, maar daarna ging hij ineens weer als een speer. Hij heeft ineens weer een sprong gemaakt met praten. Hij zegt alles na. Eerder zei hij ons laatste woord na, maar nu zijn het vaak de laatste 2 woorden, of delen uit de zin. Ook rollen er steeds meer 3 woord zinnen uit.
Gistermiddag lag Flo in bed en wilde/kon niet slapen. Hij riep de hele tijd "mama", even later gevolgd door "openmaken". Het "openmaken" herhaalde zichzelf erg vaak, en wij vroegen onszelf af (zittend in de woonkamer) wat Flo daar mee zou bedoelen. Even later volgde het antwoord "deur openmaken".
Zo kan hij zichzelf steeds beter en beter duidelijk maken. We kunnen het blijven zeggen: wat gaat het toch snel!

Baby: 36 weken

Mijn verlof is begonnen. Afgelopen donderdag was mijn laatste werkdag en werd ik dor mijn collega's verrast en verwend met een hele leuke kraammand. In de kraammand zaten allemaal kadotjes die betrekking hadden op de POP, Persoonlijk Opvoedings Plan. Iedereen had een deel van een POP geschreven op een ludieke manier en hierbij een leuk kadootje bedacht. Bijna iedereen wist dat we een meisje krijgen, dus dat kreeg veel aandacht. Er is ook al een naam bedacht, 2 groepen noemden de naam Sterre. Geen idee waarom, maar we kunnen in elk geval verklappen dat dat hem niet wordt.

Gisteren moest ik naar de verloskundige in het ziekenhuis. Het is wel een verschil met de verloskunidige uit de praktijk. In het ziekenhuis gaat het veel minder persoonlijker, dat is jammer, maar helaas. Tot nu toe vinden ze dat het goed gaat. Voor mijn gemoedsrust vindt over iets meer dan 2 weken nog een doormeting plaats van de navelstreng om te bekijken of de placenta nog goed functioneert. De verloskundige liet weten dat ze me niet langer dan 41 weken zullen laten doorlopen, dat geeft wel een goed gevoel. We worden in de gaten gehouden. Verder moet ik zelf erop blijven letten dat de baby genoeg beweegt, maar dat is best lastig, want dat bewegen wordt steeds minder. Ik kan aan ales voelen dat de ruimte binnenin nog maar beperkt is. De baby ligt met het hoofdje al mooi in mijn bekken, ze draait nog wel een beetje heen en weer, maar het is voral bewegen met benen en armen wat ik voel. Soms steekt er ineens een voet of zo uit, heel apart om te zien.

Intussen heb ik wel de wieg verder klaar gemaakt. Opa had hem helemaal opgeknapt, want hij viel na 70 jaar bijna uit elkaar. Hij voelt nu weer heel stevig en veilig aan. Ik ben een hele avond bezig geweest om de wieg meer mooi te bekleden van binnen. Het bedje moet alleen nog opgemaakt worden.

Vandaag ga ik lunchen met de buurvrouw, onze vaste oppas Elisabeth. We gaan het dan ook even hebben over haar mogelijkheden om Flo op te vangen als de bevalling zich aandient, want opa's en oma's moeten natuurlijk van verder komen.

Flo: sneeuwpret

Het sneeuwt! De stad is wit en Flo vindt het geweldig buiten. Het is voor hem 1 grote speeltuin. Het leukste vond hij om de sneeuw van de auto's af te vegen. Richard rolde grote ballen, waar Flo dan tegenaan ging staan. Flo was het er niet mee eens dat we naar binnen gingen. Huilend stond hij beneden voor de deur naar buiten: "Openmaken".

Flo: kerstdiner

Flo heeft gisteravond zijn eerste kerstdiner gehad. Eigenlijk zou hij tot 16.00 uur op de creche blijven, nog in het kader van het wennen aan de peutergroep, maar de leidsters vroegen of hij niet mocht blijven, omdat het kerstdiner was. Natuurlijk mocht dat van Richard, die Flo bracht. Ze spraken af om in de middag even te bellen om te horen hoe het met Flo ging, zodat ze konden kijken of hij het zou volhouden. Maar Flo kennende, die houdt dat soort dingen wel vol. Hij geniet deze eerste dagen volop bij de peuters. Hij is helemaal niet bang voor al die druktemakers om hem heen (daar waren we een beetje bang voor), hij doet zelfs lekker mee. En zo moeilijk als Flo thuis het avondeten opeet, zo gek is hij op eten op de creche. "Eten!!" riep hij nog steeds heel hard toen Richard hem kwam halen. Richard mocht niet in de gymzaal komen, waar het diner was. Maar in een flits kon hij zien dat het er gezellig en sfeervol uitzag. Flo propte onder het aantrekken van de jas nog een cakeje naar binnen (tja, dat staat bij ons ook niet op het menu), en bleef roepen "eten!". Hij heeft het helemaal naar zijn zin gehad dus.

Flo: High zes

Richard en Flo gaven elkaar telkens een boks of een high five. "Bosh" kan Flo redelijk zeggen, dus probeerden we ook de high five uit te lokken.

Wij: "high"
Flo: "high"
Wij: "five"
Flo: "ses"

Flo: een echte peuter

Vanmorgen hebben we samen het afscheid gevierd op de Teddyberen, de babygroep van het kinderdagverblijf. Daarna heb ik Flo samen met Henna (zijn oude juf) naar de peutergroep de Pandaberen gebracht, hij heeft hier de afgelopen tijd al wat wenuurtjes gehad. Flo ging daar netjes met de andere kinderen aan tafel zitten. Om 16.00 uur moest ik hem weer ophalen. Hij had een leuke dag gehad, niet gehuild, maar ook niet geslapen. Flo moet nu slapen in de gymzaal op een laag bedje, maar hij stond er de hele tijd naast. De gymzaal is natuurlijk ook om te spelen en niet om te slapen. Eenmaal thuis heeft hij nog gespeeld met het nieuwe houten snij-groente setje van opa en oma, gegeten en gedoucht en toen total loss (m.a.w. huilend) naar bed. Hij viel meteen in slaap.... peuter zijn is hard werken!

Flo: 2 jaar!!!

Hiep hiep hoera.... Flo is 2 jaar!!!

We hebben vanmiddag een feestje gevierd met wat vrienden en familie en Flo zijn eerste vriendje Toon (van de creche). Flo vond alle kadootjes erg leuk, ze werden ontvangen met een enthousiast "Jaah!! dootje!!". Vooral de gitaar van opa en oma en de trommel van Bow waren favoriet. Ook het tekentableau van Sandy, Thomas, Job en Pien werd direct uitgeprobeerd. De andere kadootjes kregen wat minder aandacht vandaag: "oh! boek!" en hup naar het volgende, maar dat maken we later deze week wel weer goed. De treinbaan van Niels, Inge en Jeroen zal vast morgen met papa wel even opgebouwd worden.

Een filmpje en/of foto's zullen later deze week volgen.

Flo: dag dokter!

Met Flo zijn hart is alles in orde liet de echo vandaag zien. Er zitten wel 2 kleine afwijkingetjes die onbelangrijk zijn, maar die veroorzaken het ruisje dat de doktoren altijd horen. Flo hoeft voor zijn hart nooit meer op controle te komen. Tijdens het onderzoek vond Flo alles prima. Toen de dokter de echo ging maken duwde hij een beetje, waarop Flo zijn bortskas uitzette en op die manier terugduwde, de dokter vond het wel grappig. Flo vond de 'computer' van de dokter erg interessant. Op de heenweg op de fiets was Flo lekker aan het roepen: Ooh tram, Ooh hondje, Ooh boot, groot. Na het onderzoek hervatte hij het roepen toen hij de doktersassistente zag: "ooh dokter!". Achter haar liep een stel met een baby, waarop Flo riep: "ooh baby". Eenmaal de jas aan, vroegen we hem 'dag dokter' te zeggen, en wat schetst onze verbazing: "Daaag dokter!". De dokter kon er na Flo zijn bezoekje weer helemaal tegen.

Baby: 34 weken II

Gisteren bleek tijdens de echo en ctg (hartfilmpje) dat de baby nog steeds goed groeit en dat de placenta ook nog steeds goed functioneert. Vooral dat laatste stelde ons extra gerust. De baby is nu iets meer dan 2300 gram (Flo was na 40 weken zwangerschap 2510 gram), dus als ze lekker doorgroeit wordt ze zwaarder dan Flo.

Baby: 34 weken

Nog twee weken (ofwel 5 dagen) werken en dan begint mijn verlof. Dan be ik er ook wel klaar mee. De ene dag gaat het allemaal wat makkelijker dan de andere dag. Sommige dagen zijn zwaar en dan heb ik het wel gehad. Andere dagen gaan juist heel makkelijk en vliegen om, daar houd ik me dan ook maar aan vast. Van mijn bekken heb ik nauwelijks nog last, dus de fysio heeft wel geholpen.

Flo: ziekenhuis

Vanochtend moest Flo voor controle naar de kinderarts. Zijn lengte is 85 cm, zijn gewicht 11,3 kilo. Hier kregen we geen opmerkingen over, dus het zal wel goed zijn. Omdat Flo zijn balletjes nog niet ingedal zijn, zullen die operatief naar beneden gehaald moeten worden. Hiervoor is eerst een echo nodig en een afspraak bij de kinderchirurg. Ik kaartte aan dat Flo eerst voor controle van zijn hart zou moeten. Ons was anderhalf jaar geleden verteld dat Flo een pulmonaal stenose heeft (niks ernstigs, er zit ergens een kleine vernauwing, waardoor er in zijn hart een ruisje is te horen). Op de uitslagbrief die de kinderarts had gekregen stond min of meer beschreven dat er geen probleem was. We hebben afgesproken dan toch maar voor de duidelijkheid een herhaling van de hartecho te laten maken. Dit gaat allemaal de komende 3 weken gebeuren. Daarna moeten we, tussen het bevallen door, ook nog een operatie plannen.
Flo kan het woord ziekenhuis al bijna probleemloos uitspreken, hij is ook al een paar keer meegeweest voor controles voor de zwangerschap. Voor hem staat ziekenhuis dan ook gelijk aan iets met de baby. Toen we in het ziekenhuis waren, wees hij naar links waar de poli verloskunde zit. Ik legde dus maar weer uit dat Flo nu zelf naar de dokter moest. Tijdens het onderzoekje van de dokter bleef Flo heel stil liggen, hij was wel wat onder de indruk. Daarna zette hij weer zijn allercharmantste lach op, om de beide dokters (dames) weer helemaal te laten smelten.

Flo: Pluisje

Vanochtend hebben we onze tweede keer 'muziek op schoot' afgesloten. Begin dit jaar was de eerste cursus, nu dus de tweede. Het was erg leuk om te zien wat een verschil het maakte voor Flo. De eerste keer keek hij eigenlijk alleen maar en thuis liet hij zien dat hij alles goed had onthouden. Nu deed Flo ook tijdens de les al veel meer mee. Hij blijft observeren, maar komt nu wel iets eerder zelf in actie. Hij heeft er van genoten. Ik ook, maar voor mij waren de laatste paar keer erg pittig (zitten, staan, zitten, staan, dansen, springen, etc).
De 'les' begon altijd met Pluisje, een handpop van een konijn die elk kind welkom zingt. Aan het einde wordt er op dezelfde manier afgesloten. De kinderen mochten Pluisje dan een kusje geven. Flo wilde de eerste paar keer niet, maar daarna wist hij wat de bedoeling was en stond hij met een lach op om Pluisje een kusje te brengen.
Gedurende de week heft Flo het vaak over "ziek" (muziek) en "puisje" (Pluisje). Nu is het echt afgelopen, ik ben benieuwd hoe lang hij er nog om blijft vragen. Vandaag wees hij precies de weg aan die we moesten fietsen naar Pluisje. Toen Richard laatst met Flo rondfietste, begon Flo ineens over Pluisje te praten. Richar vertelde dit aan mij en ze waren inderdaad in de buurt van Pluisje geweest.
Straks met de baby erbij is het even de vraag of het nog lukt om mee te doen aan de muziekles. In Diemen zelf is er ook een mogelijkheid, maar we zullen zien...

Flo: ziek

Vanochtend werd Flo wakker met koorts. Hij was al verkouden, maar hij is nu echt ziekjes. Voor de zekerheid toch maar even de huisarts gebeld. Die denkt niet aan de Mexicaanse griep (Nieuwe Influenza A ofwel H1N1), en wij ook niet. Gelukkig hebben we Flo niet in laten enten, want dat was waarschijnlijk net teveel van het goede geweest. De dokter geeft ook aan dat als we opletten en er snel bij zijn (mocht hij toch kortademig worden en pijn krijgen) dat er dan niets aan de hand is. We wachten dus maar rustig af.
Flo doet het op zich prima. Hij is wel jengelig, kan weinig hebben, maar hij is niet totaal futloos en heeft ondanks allles ook nog wel grappen en grollen.

Flo: overgangsverslag

Dinsdag had ik op de creche een overgangsgesprek voor Flo. Flo is natuurlijk bijna 2 jaar en gaat dan de overstap maken van de babygroep (Teddyberen) naar de peuters (Pandaberen). Hiervoor heeft een van de groepsleidsters een overgangsverslag geschreven. Het is een leuk verslag, waarin Flo als een leuk, betrokken en genietend kind wordt omschreven. Wat kunnen we nu anders dan trots op ons mannetje zijn. Hij lijkt nu ook echt toe aan een plek tussen de grotere kinderen, hoewel het voor hem ook vast even wennen zal zijn.

Baby: jongen of meisje, deel III

Gisteren hadden we de derde groeiecho. Alles gaat nog steeds op schema, de baby groeit gemiddeld. Heel goed dus. Op ons verzoek heeft de gynaecoloog nogmaals gekeken of nu dan echt goed te zien was of we een jongen of meisje krijgen. En ja, het was kort, maar heel duidelijk: het is echt een meisje. Nu weten we het dus zeker.
Volgens de gynaecoloog weegt de baby nu zo'n 1960 gram. Ondanks dat het goed gaat bood de gynaecoloog toch aan dat we over 3 weken nog een groeiecho maken. Dat vinden we toch wel fijn, omdat we bij Flo het idee hadden dat het juist in de laatste fase minder goed ging.
We hebben 's avonds met Pascal even gebrainstormd over het geboortekaartje en natuurlijk moest hij dan ook de naam weten. Het blijft wel raar om dat nu al te zeggen, maar volgens mij viel de naam wel goed. Nog even, en dan kunnen we het iedereen vertellen.

We hebben trouwens een plek op de creche. Ongeveer een maand geleden kwam het bericht dat er een plekje vrij komt op de groep de Koekiemonsters. Jammer dat er geen plekje is op de Teddyberen waar Flo dan gezeten heeft, maar we moeten al lang blij zijn dat we meteen een plek hebben, ook nog op de juiste dagen.

Flo: foto's

De afgelopen tijd hebben we weinig foto's op de blog gezet, hier een aantal van de laatste weken.

Spelen met de wasknijpers:





Een nieuwe stoel...





Sinterklaasje!

Flo: Slecht geslapen

Vannacht was een korte nacht. Van 12 uur tot half 3 heeft Flo liggen spoken. Hij was aan het huilen, gooide zijn speen expres weg en moest dan weer hard huilen. Eerst reageerden we nog lief en rustig, maar op een gegeven moment waren we er toch wel echt klaar mee.
Nu hadden we voor het slapen gaan samen met Flo zijn schoen gezet, voor de eerste keer. Wortel erin voor het paardje, liedje gezongen en naar bed. Hij vond het maar raar. Zou dit dan vannacht toch dor zijn hoofd hebben gespookt? Vanmorgen liep hij niet meteen naar zijn schoenen, maar toen we er naar wezen, zei hij: "dootje". Hij pakte het op en kwam verbaasd naar ons toe lopen. Toen we vroegen waar de wortel was volgde er een "huh??" met een gebaar van 'weg'. Hij was erg blij met zijn klei-accessoire setje.

Flo: mammaaa!!

Vanochtend hoorden we het voor de eerste keer uit Flo zijn slaapkamer komen: "mammaaa!"

Flo: groot

Flo vindt de schoenen van papa en onze sloffen erg leuk. Hij trekt ze graag aan en loopt er dan trots mee door het huis. Hij wordt echt groot.
De laatste tijd laat hij ook steeds duidelijker zijn eigen wil blijken en als hij het ergens niet mee eens is probeert hij ons te bijten, een kopstoot te geven of te slaan. Als dat niet lukt bijt hij zichzelf of bonkt hij (vrij voorzichtig) zijn hoofd tegen de vloer. Hij heeft echter ook al wel snel door dat dat laatste op ons niet veel indruk maakt. Wij worden er steeds beter in om te voorkomen dat hij ons raakt met zijn kopstoten e.d. Gelukkig is Flo nu nog erg snel af te leiden. Muziek is hiervor wer een erg goede ingang. Begin een liedje te zingen en hij is al weer snel vergeten dat hij boos was. Grappig is dat je dan samen met hem kan praten over datgeen waarover hij boos was. Bijvoorbeeld als ik hem ophaal uit de creche: het spelen is klaar, volgende keer mag je weer verder spelen. Flo vertelt het dan ook op zijn manier (denk er een wat hoog en vragend stemmetje bij): "peje?" "kaa?" "keer?"

Baby: 31 weken

De baby leek vorige week wat rustiger te bewegen, maar deze week is ze weer volop in de weer. De bewegingen worden wel anders. Ik kan merken dat ze minder ruimte heeft om te schoppen, Het voelt nu meer als stompjes en schuiven. Soms gaat dat echter vrij hardhandig en hoort Richard mij wel eens een "oeh" of "aah" zeggen. Hij kijkt mij dan aan met een blik van wat heb jij nou, maar dan beweegt de baby dus even hard en drukt net even op de verkeerde plek(ken).
Het is wel gek om 'ze' te zeggen tegen de baby. we zijn zo gewend om het te hebben over 'de baby' en 'hij', maar we proberen langzaamaan toch meer 'ze' te zeggen.
De echte jongenskleertjes zijn nu uitgezocht en gaan dit weekend de deur uit. Langzaamaan komt er zo al wat roze binnen, helaas ontkomen we daar niet aan met een meisje.

Flo: zusje!

Flo was er getuige van in het ziekenhuis. Hij krijgt een zusje!
We hebben het boekje van Bobbi (Bobbi wordt grote broer) al regelmatig gelezen, dus hij herkende het apparaatje waarmee over mijn buik werd gegaan en waaruit boenke-boenk klonk. We lieten hem kijken naar de echo, in Flo's ogen "tfiesie" (televiesie). Hij vond het wel (even) interessant. Vanaf het moment dat het duidelijk was dat er de baby een meisje was heeft hij, tot we bijna thuis waren, "meisje" en "zusje" gezegd.

Baby: een meisje!?

Vandaag vond er weer een groeiecho plaats. De uitslag was prima, alles blijft gemiddeld en volgt dus een mooie curve. Ze wilden wel weer meewerken aan het zoeken naar het geslacht van de baby, vooral omdat het nu al een paar keer niet gelukt was werd het ook een beetje een uitdaging. De arts-assistent lukte het niet om het te zien, want de beentjes zaten weer lekker dicht tegen elkaar aan. Er was toevallig ook een verloskundige in de ruimte bezig, die wilde het ook wel even proberen en ja, toen was er wat zichtbaar: een meisje....denken we. Omdat de beentjes nog vrij dicht tegen elkaar aan zaten durven ze niet met zekerheid te zeggen dat het een meisje is, maar het lijkt er wel heel erg op. Wat ik zelf zag op de echo was erg duidelijk het geslacht van een meisje. Dus wij gaan er nu vanuit dat we een dochter krijgen.

Flo: zusje

Flo was vanavond even intensief met mijn buik bezig. Hij sloeg erop (dat mocht niet), hij trok mijn trui omhoog en buikband omlaag om mijn blote buik te zien. Hij legde zij handjes erop en zei "zusje". Zou dat een goede voorspelling zijn?

Flo: straf?

Flo begrijpt steeds meer van wat er om hem heen gebeurd. Dat levert soms verassende situaties op. Vanmiddag mocht Flo de poezen eten geven, hij liet echter 2 keer over de brokjes expres uit het bakje vallen, waarop ik wat boos werd. Ik vertelde hem dat ik dit niet leuk vond, Richard kwam me helpen met opruimen. Toen Flo vervolgens in de weg ging lopen, zei Richard "Flo, nu wegwezen". Flo liep meteen weg richting de gang. Toen wij gingen kijken stond hij met een sip gezicht in de hoek. Het zag er zielig iut, maar stiekem moesten wij wel lachen. We hebben toen maar uitgelegd dat hij niet in de hoek hoefde, maar dat we het niet leuk vinden als hij de bakjes leeggooit. Met een kus was het weer goed.

Flo laat steeds meer twee-woordzinnetjes horen en gisteren hebben we de eerste drie-woordzin gehoord! Het was iets als" "papa fohn klaar".

Baby: jongen of meisje, deel II

Vorige week vrijdag vond de eerste groeiecho van een reeks van drie plaats. Niet omdat er nu iets aan de hand is, maar om de baby extra in de gaten te houden, omdat grote broer Flo met een geboortegewicht van 2510 gram toch wel wat te klein was. De baby zit precies op de gemiddelde groeilijn, volgens de verloskundige is ook mijn buik heel gemiddeld, maar dat voelt toch anders (hij voelt nu al erg groot). De verloskundige was zo aardig om mee te werken aan onze wens om het geslacht van de baby te weten. Oma Masselink was mee, die vond het natuurlijk wel heel bijzonder. Om een lang verhaal kort te maken, we weten nog steeds niet of we nu een jongen of meisje krijgen. De beentjes zaten er precies voor en een beetje porren veranderde daar niets aan. Nu maar hopen dat de volgende echo a.s. woensdag wel een antwoord geeft.

Flo: saus

"Saus" zeggen als je een kalfje aait.....Hmmm, wat zou hij daar nou mee bedoelen. Het leek ons vrij onmogelijk dat Flo dacht aan een stukje mals kalfsvlees met een sausje. Dus maar even negeren en zeggen dat het koetje lekker zacht is. "Saus!" Oooh, hij zegt 'zacht'. Tja, soms is het even zoeken en denken, maar uiteindelijk snappen we elkaar. We weten inmiddels dat een "pik" een 'kip' is, en dat Flo met "seit" (wijzend op keuteltjes) laat weten dat hij de keutels herkent als geitenkeutels.
In de week dat Flo bij opa en oma was zei hij vaak "paupen" als hij in de slaapkamer was, onze conclusie was dat dit slapen moest betekenen, maar dat leek opa stug. Thuis zei hij ook altijd "paapen", maar ja, in een week kan er wat veranderen. En ja hoor, we weten het echt zeker, "paupen" is het nieuwe woord voor 'slapen'.
Flo spreekt veel woorden die beginnen met een 'f' of 'v' uit met een 's'. Zijn eigen naam zegt hij als "s(l)o", vies is "sies", vlees is "sees" en zo zijn er nog meer woorden waar ik nu even niet op kan komen.

Flo: zelf

"Nee ... zelf" zei Flo vanochtend. Hij kan steeds beter aangeven wat hij wil. Soms is hij dus erg duidelijk dat hij het zelf wil doen, maar regelmatig horen we ook nog "hewpe" (helpen) of "tijje" (tillen). Ook horen we af en toe een enkel 2-woord-zinnetje voorbij komen.
Flo begint nu ook mee te zingen met liedjes. Als we het laatste woord van de zin weglaten, vult hij deze aan.

Vanochtend hadden we samen weer 'muziek op schoot'. Flo keek weer zijn ogen uit en eenmaal thuis ging hij fanatiek meedoen toen we de liedjes gingen zingen. Typisch Flo, eerst goed kijken (totaal onder de indruk) en dan thuis (als het rustig is) komt de gekkigheid er uit.

Baby: duizelig

Maandag aan het einde van de middag werd ik licht duizelig. Zo'n gevoel alsof je dronken bent, maar ik heb toch al echt 6 maanden lang geen alcohol gedronken. De hele avond bleef ik er last van houden en ook de volgende ochtend werd ik nog licht draaierig wakker. Toch voor de zekerheid maar even naar de huisarts gegaan en na twee uur (!) wachten zei de dokter dat er niks aan te doen is. Mijn bloeddruk is gewoon erg laag. Rustig aan doen en iets meer zout eten was zijn tip.
Rustig aan doen is niet zo'n probleem. Zelfs als ik het gevoel heb dat ik opschiet, gaat alles nog traag. Ik kan nu al niet meer zo snel, met zo'n dikke buik. Tijdens de zwangerschap van Flo had ik een mooie buik, niet groot, maar ook niet klein. Nu kijkt iedereen me met grote ogen aan (vooral nadat ze me 2 weken niet gezien hebben door de vakantie), ze vinden mijn buik allemaal erg groot. En ik moet ze daarin wel gelijk geven, hij is nu een stuk groter dan destijds bij Flo. Ik ben dan ook erg benieuwd hoe het verder gaat, want ik moet nog 3 maanden....

Flo: Uit logeren

Tijdens ons verblijf in de USA heeft Flo bij opa en oma Masselink gelogeerd. Flo heeft het hier prima naar zijn zin gehad. Zo erg zelfs dat oma tegen ons zei dat Flo ons helemaal niet miste (hoewel we dat aan de ene kant niet leuk vonden om te horen, was het ook wel erg fijn dat hij het zo naar zijn zin had). Oma heeft een schriftje bijgehouden waarin ze beschreven heeft wat Flo allemaal heeft gedaan. Dit moet ik nog lezen, maar ze vertelde al wel dat de week in het teken heeft gestaan van buiten spelen, muziek maken en kleuren. Flo wist ze allemaal telkens goed te vertellen wat hij wilde doen. Hij heeft in deze week allemaal nieuwe woordjes geleerd, zoals eikel, kastanje, duim, pink, en nog veel meer. Inge en Niels hebben oma geholpen met oppassen en dat heeft Flo ook erg leuk gevonden.
Toen Flo ons weer zag na deze week, keek hij in eerste instantie heel verbaasd, vervolgens sip, met een pruillipje waarbij hij niet goed leek te weten of hij nou moest gaan huilen of niet. Hierna volgde een verbaasde "papa", "mama" en wilde hij even flink knuffelen.
Wij vonden dat Flo gegroeid was in deze week. Zijn broeken hoeven minder opgerold te worden. ZIjn haar is langer. Hij kent meer woorden, zijn uitspraak van veel woorden is veranderd, vaak verbeterd. En hij lijkt ineens ook weer meer te begrijpen. Wat kan er veel veranderen in een week.
Wij vonden het erg fijn om een week in de USA te zijn, maar het is nog fijner om weer met zijn drietjes te zijn.

Baby: Jetlag en groeien

We zijn net terug van ons weekje in Oakland, USA. Bij aankomst daar is je ritme wat verschoven. Grappig om te merken was dat de baby zich gewoon vasthield aan zijn bestaande ritme. Ik voelde nu dus ineens gedurende de nacht veel meer bewegingen in mijn buik. Door deze bewegingen voelde ik steeds bewijs van de jetlag, terwijl ik hem zelf fysiek niet zo voelde.
Nu ik dit schrijf is de baby weer flink aan het bewegen. Je ziet dan ook mijn hele buik bewegen en bobbelen. Diverse mensen hebben het schoppen ook al gevoeld.
Mijn buik groeit enorm snel. Ik krijg nu echt van mensen te horen: Jeetje wat een buik. Dat voel ik zelf ook, het zit nu met 26 weken al veel meer in de weg, dan tijdens mijn zwangerschap van Flo. Ik lijk nu ongeveer net zo groot als ik bij Flo was met ongeveer 30-32 weken. De baby zit vrij hoog en dat maakt dat het voor mijn gevoel al soms lastig. Het schoppen is daardoor soms ook wat gevoelig, maar het blijft natuurlijk ook erg bijzonder om die kleine wurm zo te voele bewegen.

Baby: druktemaker

De baby schopt er behoorlijk op los. Hij draait mijn hele buik rond en schopt waar hij maar kan. In mijn herinnering was Flo veel rustiger, ik kon bijna voorspellen waar hij schopte, en hij draaide weinig. Dit kindje wordt dus een lekkere druktemaker als we dit als voorteken moeten zien...

Flo: kralen

Zaterdag hebben we op de rommelmarkt in Diemen een doos met grote rijgkralen en veters gekocht. Flo wilde er thuis direct mee spelen en bleek er ook al beter in te zijn dan wij dachten. Hij dirigeert ons duidelijk wat onze rol in het geheel moet zijn volgens hem. "Open" want wij moeten het deksel eraf draaien; "Titten" want we moeten meedoen, en wel zittend! "Hewpe" want wij moeten helpen, of het eigenlijk nog liever het zelf doen zodat Flo alleen maar de kralen aan hoeft te geven.

Flo: praten

Flo gaat iedere dag meer zeggen, het is zo leuk om te horen. Hoog tijd dus voor een woordenlijstje. Hiernaast heb ik een begin gemaakt, die is nog lang niet compleet, ik doe mijn best.
Hij begrijpt ook meer, maar dat levert ook meteen meer frustraties op. Gisteren was Pien hier op bezoek, samen met haar mama. Flo sliep gisteravond door een opkomende verkoudheid slecht en hij mocht daarom weer even uit bed. Hij heeft de hele tijd geroepen om Pien. Hij begreep er niets van dat ze weg was (hoewel hij ze toch had uitgezwaaid). Ook vandaag heeft hij het weer over Pien. We vertellen dan dat ze weer thuis is, waarna Flo het "thuis" heel netjes herhaald. Hij is dan twee tellen tevreden, waarna het weer opnieuw begint.
Wat voor hem ook frustrerend is, is dat hij meer wil duidelijk maken (vertellen) dan wij kunnen begrijpen. Nu hij wat verkouden is, is zijn lontje nog wat korter dan anders. Dus dat levert nu ook iets meer boze buien op.

Flo: concertje pakken

Afgelopen zondag heeft Flo zijn eerste concert meegemaakt. Bow moest optreden in Enschede (Geuzenpop) en wij waren vanwege de familieBBQ in de buurt, dus gingen we even kijken. Flo stond op de gastenlijst (je moet wel goed beginnen, natuurlijk). Toen het optreden begon wilde Flo het liefst opgetild worden, hij wilde alles zien, hij vond het erg interessant. Nu speelt Bow voor Flo ook het belangrijkste instrument: hij drumt. Flo is al een kleine drummer in de dop, dus hij vond nadien ook het af- en weer opbouwen ook prachtig. "Bom bom, bom bom!"

Baby (20 weken): groeien en schoppen

De laatste dagen voel ik de baby steeds sterker schoppen. Ik voel hem (ja, we zeggen gewoon hij/hem) nu echt elke dag en ook meerdere momenten per dag. Dit maakt wel dat ik nu langzaamaan meer bezig ben met mijn zwangerschap. Mijn buik groeit al behoorlijk vind ik zelf. Het begint ook al in de weg te zitten, omdat Flo natuurlijk ook zijn aandacht en bezigheden vraagt.

Over de babykamer hebben we al wel een beetje nagedacht. We willen straks graag iets meer ruimte hebben, dus gaan we ons appartement te koop zetten. Het wordt dus de vraag of we hier nog een babyplekje in onze slaapkamer gaan maken, of dat er een complete kamer ingericht kan worden in een nieuw huis. Ik ga me er maar niet te druk om maken. Ik hoop dat dat ook nog lukt als straks de nesteldrang opkomt.

Baby: jongen of meisje?

De 20 weken echo was vanochtend een onderneming. Oma Anny paste op Flo, dus wij hadden alle tijd. En dat was nodig ook. De eerste keer hield de baby de hele tijd 1 of 2 armpjes en handjes voor zijn gezicht. Dat zag er erg schattig uit, maar hierdoor kon de echoscopiste niet veel zien van de lipsluiting. Verder was alles goed te zien en zag alles er ook goed uit. Natuurlijk wilden we ook graag weten of we een jongen of meisje krijgen, maar ons kleintje dacht daar anders over. Hij hield zijn beentjes strak tegen elkaar gedrukt. Er viel niets te zien. We mochten later op de ochtend nog even terugkomen, omdat we toch ook graag wilden weten of de lipsluiting goed was. We hebben op een terrasje een heerlijk stuk chocoladetaart gegeten, waarna we weer teruggingen naar het echocentrum.

Toen we aan de beurt waren moesten de glazenwassers eigenlijk ook naar binnen, maar dat werd lastig, omdat het erg druk was met afspraken voor echo's. Wij vonden het geen probleem als ze er bij ons bij waren (het spannendste hadden we eigenlijk al gezien). De cocoladetaart had geholpen, want de baby liet nu zijn gezicht goed zien. De lip zag er goed uit. Ook konden we nu veel beter tussen de beentjes kijken. De glazenwassers waren klaar, maar waren toch ook wel nieuwsgierig geworden, dus mochten ze van ons nog even blijven staan. En ja hoor, een jongen! Of nee, ho, wacht. Ik denk dat het ook een meisje kan zijn, zei de echoscopiste. Ze kon het dus niet goed zien. Het geslacht van het kindje is nog net onvoldoende ontwikkeld om goed te kunnen zien wat het is. De echoscopist zet voor 60% in op een meisje, maar ze komt de roze kamer niet overschilderen als het toch een jongetje is ;)

We hopen dat we straks met de groeiecho's over een week of 8 in het ziekenhuis wel te kunnen zien wat het is, dus wordt vervolgd....

Flo: weekend opa en oma

Flo is een lang weekend naar opa Hans en oma Trees geweest, omdat wij naar Lowlands gingen. Flo heeft zich uitstekend vermaakt. En opa en oma hebben volop genoten. Het was heerlijk weer dus hij heeft veel in de tuin kunnen spelen.




Sinds een aantal dagen zegt Flo zijn naam, of in elk geval iets wat er op lijkt. Het houdt het midden tussen "Ooo", "Hoo" en "Foo". Ook is nu "mama" favoriet boven "papa", we heten nu beiden "mama". Eindelijk gerechtigheid :)

Flo: lichaamsdelen en praten

Flo heeft in zijn bed een nieuw muziekdoosje, een vogel (het schaap was stuk). Hij vindt hem erg leuk en is er druk mee bezig. Hij wees de ogen aan toen ik "ogen" zei. Daarna zei ik dat de vogel ook een snavel heeft. Flo keek me blij aan en keek meteen naar beneden en wees zijn navel aan :)

In het badje zat veel schuim. Flo ging er met zijn gezicht in en had hierdoor een baardje. Net als papa, zei ik. Flo ging hierop met zijn hand in het water en door het schuim heen zag ik dat hij zijn piemeltje vast had. Ja, inderdaad, net als papa!

Zoals al vaker geschreven is Flo steeds meer aan het praten. Ik heb nu al twee keer een twee-woord zinnetje gehoord: "papa kauhkoh" (papa auto) en "toel papa" (stoel mama). Wat gaat het snel!

Baby: schoppen

Een week geleden voelde ik voor het eerst de baby schoppen, heel zachtjes en ook niet vaak. Nadat ik Richard maandagavond had verzekerd dat ik echt niet van binnenuit zo in zijn hand kan prikken en dat het echt de baby was, wist Richard dan ook zeker dat hij hem kon voelen. Op dit moment voel ik een klein wezentje heel erg tekeergaan in mijn buik, hij is lekker druk bezig. Dit is de eerste keer dat ik het bewegen zo goed en veel voel.

Over twee weken hopen we te weten of we een jongen of een meisje krijgen, dan hebben we de 20-weken echo. Nu gaan de voorspellingen nog alle kanten op. Jeroen heeft het aan zijn wichelroede gevraagd en volgens de wichelroede is het een jongen. Daarna heeft Jeroen ook nog even gependeld, maar de pendel denkt er anders over: een meisje. Wel slim van Jeroen, want nu heeft hij altijd gelijk. Wij worden er alleen niets wijzer van. We zullen het gaan zien....

Tot nu toe loopt de zwangerschap erg snel. Het dagelijks leven met Flo vraagt toch veel tijd en aandacht, waardoor het nu wel anders is. Ik vind mijn buik ook al erg groot nu. Hoewel ik een stuk minder moe ben dan in het begin, ben ik nog wel moe, de ene dag meer dan de andere. De (soort van) misselijkheid is weg, maar nog steeds krijg ik af en toe het gevoel dat ik acuut moet eten. Dus er gaat nog altijd een noodpakketje sultana overal mee naar toe.

Lachen en huilen

Flo ligt tegenwoordig helemaal in een deuk als hij wordt gekieteld. Zijn lach is dan erg aanstekelijk.

Tijdens het tv kijken heeft Flo nu een paar keer gehuild. Vandaag keek hij Pingu. In die aflevering speelden ze met een vliegtuig en ineens verdween dat vliegtuig in een sneeuwbult. Flo was hier erg verdrietig om. Nadat we hadden uitgelegd dat het vliegtuig kwijt was en dat ze moesten zoeken, ging het beter. Het was pas weer echt goed toen ze het vliegtuig gevonden hadden.

Aardappelen

Het avondeten gaat redelijk goed. Flo moet nog steeds niets hebben van groenten, vlees gaat er meestal wel in, maar hij heeft nu de aardappels ontdekt. Vandaag stond een aziatische boemboe met kip en aardappelen en bloemkool op het menu. De aardappelen zaten in de boemboe, dus er zat een lekker smaakje aan. Na een aantal nee's lukte het om wat van de boemboe aan Flo zijn lippen te smeren. Dit proefde hij en ineens sloeg hij aan het eten. Weliswaar at hij alleen de aardappel, en vroeg zelfs om meer toen het op was. En in andere landen is een aardappel ook groente, toch?

Kapper

Het was weer tijd voor een knipbeurt. Flo is al twee keer eerder geknipt, maar we waren niet erg tevreden met het resultaat. Flo werd door de kapper echt gekortwiekt en het was echt een recht-toe recht-aan kapseltje. Daarom zijn we nu naar Kinki kappers gegaan. Flo deed het prima tijdens het knippen. Hij zat in de grote stoel en kreeg een cape om. Tijdens het knippen kon hij naar de tv kijken, waar de stoel pal voor stond. Toevallig was er een kinderprogramma op waarin een vliegtuig en een bal de hoofdrol speelden, beter kon het niet! Flo heeft dik 20 minuten (vrij) stil in de stoel gezeten. Flo heeft nu niet heel kinki kapsel (mochten mensen dat denken), maar het zit wel een stuk beter.

Flo eet!

Als ouders wil je natuurlijk het beste voor je kind, maar dan is het toch kiezen: Flo op tijd laten eten, maar dan wel alleen eten, of Flo pas om 18.15/18.30 laten eten (laat dus), maar dan wel met zijn drietjes eten. Omdat de eerste optie eigenlijk nooit leidde tot enige inname van welk type voedsel dan ook (behalve de yoghurt als toetje), proberen we nu maar de tweede optie. Met het idee: hij ziet nu dat wij ook eten en als hij toch niet eet, maakt het ook niet uit of er nu om 17.00 uur of 18.30 een bordje voor zijn neus staat. Tot nu toe leverde het nog niets op, maar eerst maar eens volhouden, dachten we. Gisteren heeft Flo dan toch wat couscous gegeten met een sausje. Weliswaar alleen van mama's bord, maar dat mag de pret niet drukken (toch bijzonder dat hij dan echt niet gelooft dat datgene wat er op zijn eigen bord ligt hetzelfde is). En de truc gisteren was om alles "saus" te noemen. Vandaag aten we spaghetti met tomatensaus en Flo heeft, al giebelend, niet alleen gespeeld met de sliertjes maar ze ook gegeten! Zou dit dan toch de beste optie zijn? We zullen het zien.

Duveltje

Flo mag het t-shirt met de tekst 'Duveltje' (bedankt Niels) niet meer aan naar de creche. Dit heeft namelijk een vervelend bij-effect gehad vandaag. Flo heeft de hele dag andere kinderen geslagen. Oma Anny zegt dat we blij moeten zijn dat hij slaat, omdat Maaike zich vroeger als kind maar liet slaan. Er bestaat een anekdote waarbij Maaike zelfs door de mama's aangemoedigd wordt om haar vriendinnetje (terug) te slaan. We hebben zo'n vermoeden dat Richard vroeger ook niet zo'n vechter was, we zullen het nog eens navragen bij oma Trees.
Toch vinden wij, en de leidsters op de creche, dat Flo geen andere kindjes mag slaan. Al denkt hij daar zelf dus anders over...

(NB. voor de liefhebber heb ik bij gisteren nog een video geplaatst)

In de hoek

Flo is enorm zijn grenzen aan het aftasten. Daarbij onderneemt hij allerlei dingen die hij van ons niet mag. Zoals heel hard gillen of schreeuwen zodat Oscar nog banger wordt voor Flo dan hij al is, de cd's uit de kast trekken en op de grond gooien, maar het nieuwste is dat hij ons slaat. Dit vroeg volgens ons toch echt wel om ingrijpen, dus na 1 keer waarschuwen moet Flo in de hoek zitten. De eerste paar keer was dit natuurlijk gek voor hem. Hij stond telkens op, waarbij hij door ons resoluut weer terug werd gezet. Na een keer of 12 was dit toch niet meer zo leuk en bleef hij huilend zitten. Na een paar keer is het Flo nu al heel duidelijk, ik moet blijven zitten.
De andere kant van deze oplossing is echter dat hij ons nu slaat en daarbij wijst op de hoek, hij kijkt je daarbij vragend aan, moet ik in de hoek? Nee? Oh, dan sla ik nog een keer. Nu moet ik toch wel echt in de hoek? Dondersteen.

Puzzel

Vorige week maakte Flo ineens zijn vormenpuzzel een stuk makkelijker dan daarvoor. Deze heeft hij sindsdien veelvuldig gemaakt, stukjes eruit, stukjes erin. De andere puzzels vond hij nog een beetje moeilijk, maar het oefenen hield hij steeds langer vol. Vandaag maakte hij ineens alle puzzels die in de kast voor het grijpen lagen.
Een paar dagen geleden heeft hij ondekt dat je de Duploblokken ook stevig op elkaar vast kan zetten. Vanavond heeft hij ook een hele tijd met de blokken torens gebouwd, terwijl hij dat tot nog toe eigenlijk nooit wilde doen.
Allemaal nieuwe vaardigheden ineens. Zou zijn gehuil van de afgelopen tijd dan toch weer een sprongetje zijn geweest?

Hier een stukje video van vorige week. Het gaat nu nog makkelijker en sneller dan op deze video.

Auto

Flo gaat iedere dag meer woordjes zeggen. Ze worden ook steeds verstaanbaarder. Toch heeft hij nog enkele (heel veel) afwijkingen in zijn uitspraak. Na een tijdje zijn we er nu achter dat "kauhkoh" auto betekent. Toch moet hij het geregeld eerst een paar keer zeggen voor het belletje bij ons gaat rinkelen. Oh ja, goed zo Flo, "auto".
Andere nieuwe woorden zijn visje, papa (=pakken, heel handig dat dit hetzelfde klinkt als papa), Inge, kijken, deze, peen (=speen), koek(je). Verder heeft hij nog erg veel 'klinkt als' woordjes. Doorgaans begrijpen we deze alleen als hij ook daadwerkelijk kan aanwijzen wat hij bedoeld: drinken, vlinder, knuffel, en nog veel meer, maar ik kom er nu even niet op.

Oorzaak?

Flo is de laatste anderhalve week wat van slag. Hij is thuis jengelig en op de creche huilt hij veel. Volgens ons is dit gewoon even weer zo'n fase (in de nieuwe editie van "Oei ik groei" staan nog meer sprongetjes beschreven dan in de onze, dus misschien is het weer een sprongetje?), ook is hij al een aantal dagen flink verkouden en heeft hij een wat geirriteerde keel. Dus het jengelige past wel in het plaatje.
De dames van de creche geven echter een heel andere reden aan. Zij geloven er heilig in dat Flo van slag is, omdat hij weet dat er een baby komt. Toen ik het de dames vertelde, viel voor hen alles op zijn plek. Vanuit hun ervaring weten ze dat dit de reden is dat kinderen een periode van slag zijn. Als dit dan niet nog maar een half jaar duurt....

Baby

Nadat het vandaag op het werk verteld is, mag het de wijde wereld in: Flo krijgt een broertje of zusje! In januari wordt de baby verwacht.
Afgelopen vrijdag was Flo mee voor de echo. Hij vond het bewegende beeld op de muur wel intrigerend (tenminste voor een paar tellen). We vertelden dat dat de baby was, waarop Flo ook zei "baby". Uiteindelijk was het scheurpapier van de tafel waarop mama lag veel interessanter. Flo scheurde er hele stukken vanaf om de daarna erg druk bezig te zijn om al die stukken in de prullebak te gooien.

Nee

"Nee" gebruikt Flo sinds enige dagen erg gericht. Enerzijds erg handig, anderszijds ook erg onhandig (voor ons). Flo zijn eigen wil begint steeds duidelijker te worden op deze manier. En als "nee" niet afdoende werkt, is hard schreeuwen ok nog altijd een mogelijkheid. Jammer voor Flo dat papa en mama daar niet intrappen.

Kus

Flo geeft ineens echte kusjes. Voorheen gaf hij altijd een kus met zijn mond wagenwijd open, liefst met zijn tong naar buiten. Kusjes gingen daarom ook atijd gepaard met de nodige speekselslierten. Nu tuit hij heel netjes zijn lippen en geeft hij niet 1, maar graag meerdere kusjes.

Mama

Vandaag zei Flo het echt: "Mama". Richard was al met Flo aan het ontbijten en ik mocht iets langer doorslapen. Toen Flo wat gestommel hoorde keek hij richting de gang en zei (helemaal uit zichzelf) het langverwachte "mama".
Voor het naar bed gaan was ik even in de slaapkamer aan het opruimen. Flo was naar mij aan het zoeken om welterusten te zeggen. Al roepend en vragend om "mama, mama" kwam hij richting de slaapkamer gelopen.
Nu hopen dat hij het vasthoudt!

Hoog - laag

Zoals gezegd begint Flo steeds meer te kletsen. Richard maakte zich een beetje zorgen over Flo zijn toonhoogte, want Flo zegt vaak met een heel hoog toontje "ja" en "klaar". Zaterdag liet hij echter horen dat het ook anders kan. Na een bezoek aan Artis fietsten we terug over het entrepotdok. Daar staan een aantal kranen. Flo keek hier uitgebreid naar en wij noemden dat gekke ding een kraan. Flo vond het kennelijk wel ee stoer ding, waar een stoere stem voor nodig was, want op zijn allerlaagst zei, beter brulde, hij "kraan".

Flo heeft een voorliefde voor woorden met een oe-kank, b-woorden en k-woorden. Zijn nieuwste woorden zijn dan ook "keuken" en "koken".

Vakantie

We zijn terug van een vakantie in Portugal, samen met opa Hans en oma Trees. Flo heeft genoten van het strand, het pierenbadje en alle trappetjes waar hij op kon klimmen. En vooral van alle aandacht van opa en oma! Aan het einde van de vakantie was hij dan ook doodop. Ik zal wat foto's uitzoeken en op de blog zetten.

Flo heeft een enorme ontwikkeling doorgemaakt de laatste paar weken. Hij is veel meer gaan kletsen. Hij verbaast ons met alle woordjes die hij nazegt en inmiddels zegt hij ook steeds meer woordjes spontaan. "Ja", "papa", "kikker" en "klaar" zijn favoriet. Hij zegt inmiddels ook boe, woefwoef, boh (=op), mama, (iets dat klinkt als) drinken, cracker, zitten, daar, kijk (en in combinatie: kijk daar), sssst.
Flo gaat ook motorisch verder vooruit. Soms kan hij zelf een traptrede opstappen zonder houvast. Hij loopt steeds harder en probeert te springen (erg grappig). Hij stoeit, klimt en klautert graag.
Bovenal is Flo erg aan het imiteren. Gisteren moest iemand erg hard lachen en Flo ging dit even uitgebreid nadoen, inclusief hoofd achterover en hand voor zijn mond. Het was zo komisch om te zien.

Klimmen en gordijnen

Flo kan op zijn Trip Trap stoel klimmen. Thuis doet hij dit alleen op momenten dat hij ook in zijn stoel moet gaan zitten, maar op de creche is het natuurlijk erg leuk om dat ook vooral te doen als het niet mag. Toen ik Flo op kwam halen van de creche was hij net bezig om op de stoel te klimmen. Hij zag mij en begon 'nee' te schudden, want inderdaad, op de creche mag het niet. Ondertussen gaat hij natuurlijk gewoon door met klimmen.
Tegenwoordig als ik hem op kom halen van de creche, begint hij meteen te zwaaien en dag te roepen naar de leidster. Een praatje maken over hoe de dag geweest is, is volgens Flo helemaal niet meer nodig.

Vanavond heeft Flo een nieuw spelletje ontdekt. Hij gaat achter de vitrage staan en loopt dan de kamer in. Het gordijn glijdt dan over zijn hoofd af. Hij vond dit helemaal grappig en heeft dit ontelbare keren achter elkaar herhaald.

Dansen

Flo heeft een zeer soepele swing. Hij laat thuis en op de creche tot ieders genoegen met grote regelmaat zijn danspasjes zien. De danspasjes ontwikkelen zich: van op en neer huppen tot een hele move . Vandaag in het Frankendaelpark gaf Flo even een goede demonstratie (let vooral op zijn linker-Lee Towers-arm).

Water

We hebben een druk weekend achter de rug met bezoekjes aan de opa's en oma's. Met oma Anny, Inge en Jeroen en Niels zijn we naar de dierentuin in Nordhorn gegaan. Flo vond de dieren erg leuk. Favoriet waren de parkietjes in de grote voliere.

Bij opa Hans en oma Trees heeft Flo in de tuin gespeeld. Helemaal te gek werd het toen hij het drinkbakje voor de vogels had ontdekt. Flo spetterde flink in het bakje, werd zelf helemaal nat en wanneer het bakje leeg was, kreeg opa van meneer wel even aanwijzingen dat het bakje weer gevuld moest worden.

Vandaag is Flo met papa naar het pierenbadje geweest in het Oosterpark. Het was lekker warm weer, maar het water was nog best koud. Dat deerde Flo helemaal niet, hij ging lekker tekeer in het water.

Spelen bij Hugo

Onverwacht heeft Flo de hele dag bij Hugo gespeeld. Zij hebben een tuin en Flo had een dagtaak aan het verplaatsen van de steentjes en het eten van zand. Ze houden elkaar de hele tijd goed in de gaten. Af en toe pakken ze wat van elkaar af (Hugo) of geven ze elkaar iets (Flo) en ontstaat er wat interactie. Wat worden ze groot! Beiden waren aan het einde van de dag hartstikke moe. Flo kan nu, tijdens de voorbereidingen om te gaan slapen, eigenlijk alleen nog maar huilen. Hoogste tijd dus!

Veilig in het verkeer

Op weg naar de crèche moeten we altijd 1 keer afslaan naar rechts. Richard steekt daarbij altijd zijn hand uit. Flo doet tegenwoordig actief mee, hij steekt net als papa ook zijn hand uit.

Op de crèche gaat het steeds beter. Flo heeft een periode gehad dat hij veel moest huilen en veel om zijn speen en knuffel vroeg. We hebben de leidsters de tip gegeven om de speen en knuffel in bed te leggen met Flo, want "de speen en de knuffel gaan slapen". Sindsdien gaat het elke dag een beetje beter en vandaag zeiden beide leidsters dat het steeds beter gaat en dat Flo steeds meer het mannetje is.

Eten

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar al twee dagen achtereen is Flo aan het genieten van zijn avondeten. En dan niet zoals het filmpje van laatst (waar iedereen behoorlijk van onder de indruk is), maar hij eet het op! We weten niet wat ons overkomt. Hij doet het nu ineens zelf, met het bestek dat hij gekregen heeft van overgrootoma Ter Maat. Vork in de ene hand, lepel in de andere en happen maar. Zal het dan toch goedkomen?

Dat mensen onder de indruk zijn van Flo zijn eetstijl blijkt uit het feit dat we veel terughoren op het filmpje waarbij Flo zijn haar ondersmeert. Maar we krijgen ook andere reacties. Zo stuurde oma Trees deze foto...

Boom en Artis

Flo is steeds meer in zijn eigen taaltje aan het kletsen. Erg gezellig, hij vindt het ook grappig als je meedoet met hem. Hij laat ook langzaamaan meer echte woorden horen. Het nieuwste woord is "boom". Ook zegt hij steeds meer "mamama". We zijn nu nog allebei "papa", zal het echte "mama" dan binnenkort toch echt komen?

Vandaag zijn de mannen weer naar Artis geweest. Flo heeft steeds meer interesse voor de dieren. Vlinders blijft hij het mooist vinden, maar ook dieren die wat verder weg zijn, zoals de olifanten, worden steeds leuker. Flo keek vol verwondering naar het voeren van de hagedissen. De sprinkhanen werden voor Flo zijn voeten gegooid (natuurlijk wel achter het glas) terwijl de hagedissen erop doken. Flo wees met zijn vingertje naar al dat natuurgeweld en had de grootste lol. Ook leuk was de galm die je hoort als je hard schreeuwt in het aquarium, maar de topper was samen met papa van de grote glijbaan (nog een keer!)!

Plassen op het potje

Al sinds enige tijd presteert Flo het om tijdens het aan- en uitkleden 's ochtends en 's avonds heel bewust te plassen, op het aankleedkussen. Je ziet hem dan even kijken naar beneden, hij perst even en dan komt er een plasje. We hebben daarom het potje geintroduceerd. We zetten hem al een tijdje op die momenten heel even op het potje. Hij vond dat wel interessant, maar natuurlijk gebeurde er nog niets. Heel vaak gebeurt het dan namelijk dat hij opstaat en drie tellen later staat te plassen. Deze week lukte het een keer om de laatste druppeltjes op te vangen, jeej! Flo was echter niet onder de indruk. Vanavond zette ik hem op het potje en terwijl ik hem zijn trui uitdeed, plaste hij, IN het potje! JEEJ! Nu vond hij het wel grappig, hij wees, keek en tilde samen met mij het potje naar de wc. Hij mocht doortrekken, dat was feest. Tijdens het aankleden plaste hij toch ook nog maar even op het aankleedkussen (wees vervolgens naar het potje). Toch hem maar even op het potje gezet, heel kort zat hij erop terwijl hij "bbrrss" zei. Is dit dan al het eerste stapje in het hele zindelijkheidstrainingproces?

Spelen

Flo verbaast ons keer op keer. Ineens lijkt hij weer een sprongetje te maken. Het theeserviesje gebruikt hij nu al zoals het hoort: thee inschenken, roeren met een lepeltje en iedereen een slokje geven. De stofzuiger is helemaal favoriet. Ineens gaat hij puzzels maken en de vormenstoof lukt veel beter. Maar Flo is vooral gek op muziekinstrumenten. Nadat hij op koninginnedag een trommelaar heeft bewonderd in het Vondelpark is het één en al trommelen wat hij doet. Hij pakt de trommel, trekt de la open om de stokjes te pakken (je staat erbij, kijkt ernaar en valt van je stoel, doet hij dit echt?) en gaat trommelen.

Koninginnedag

Flo heeft een leuke koninginnedag gehad. Vanochtend even onze buurt door en een ritje in de zweefmolen. Tijdens het zweefritje keek hij zeer geconcentreerd naar de beren die vastgemaakt waren aan de zweefmolen. Toen de ronde klaar was en Flo er uit moest, was het dan ook even huilen.



Na een heerlijk middagdutje zijn we naar het Vondelpark gegaan en daar hebben we een lekker plekje opgezocht. Flo blijft in een nieuwe omgeving altijd eerst even bij ons in de buurt, maar daarna verkent hij de boel en moeten we opletten dat hij niet te ver van ons wegloopt. In het Vondelpark viel ook veel te zien, gras, stenen, zand en (zeer interessant!) bierblikjes.
Na een diner bij het restaurant van Loes, waar Flo zich uitstekend vermaakte, lag hij uiteindelijk om 21.00 uur in bed. Hij heeft de hele dag zijn ogen uitgekeken en zich uitstekend vermaakt.
Gelukkig beseft Flo nog niet dat er in Apeldoorn ook hele andere dingen zijn gebeurd vandaag.

Kinderboerderij en Sesamstraat

Vanochtend zijn we naar de kinderboerderij geweest. Flo is niet bang voor dieren, je moet eerder oppassen dat hij niet te snel is. Hij heeft het varken geaaid, de geitjes, geknuffeld met een schaap en de pauw bewonderd die met zijn veren stond te pronken.

Flo heeft voor de tweede keer in drie dagen goed gegeten, een wonder! Hij houdt van gekruid komen we steeds meer achter: roti en kip tandoori. Na het eten was het tijd voor Sesamstraat. Toen de tune begon stond Flo te dansen, waarbij hij ook probeert te springen, erg grappig, want dat lukt hem nog niet. Hij hopt dan op en neer en daarbij komt soms 1 been van de grond. Tijdens de tune liep hij naar zijn stoel en daarin zit hij nu lekker te kijken, met zijn eigen afstandbediening in zijn hand, waarbij driftig de knopjes indrukt met zijn wijsvinger.

Artis

Op maandag is het altijd Richard's dag met Flo. Vandaag was hij gelukkig weer helemaal de oude. Met papa heeft hij lekker rondgelopen in Artis. Richard wilde hem nu maar eens levende kikkers laten zien, maar waar vind je die? Na lang zoeken en bezoekjes aan de vlindertuin, reptielen, olifanten, giraffen, apen, insecten en de vissen vonden ze dan eindelijk de kikkers. Flo was erg enthousiast aan het wijze en roepen "kiekker".

Daarna wilde hij graag helpen met het dragen van de boodschappen.

Beter en ondeugend

Flo lijkt weer beter. Vanavond had hij nog een zeer lichte verhoging, maar dat was alles. Na een aantal dagen van flinke koorts is het wel fijn dat het nu weer over lijkt te zijn. Flo voelde zich weer zo goed dat hij flink ondeugend was vandaag. Hij was vooral erg bezig met wat niet mag: heel vaak de cd's uit de kast trekken, de drinkbak van de katten omgooien, de boeken uit de kast trekken, rondlopen met de wc-borstel, etc.

Dit weekend was Richard alleen met Flo, omdat ik aan het klussen was bij Inge en Jeroen. Toen ik vandaag terug kwam viel me op dat Flo ineens nog beter en sneller loopt en nog meer worden probeert na te zeggen. Het gebaar voor 'klaar' heb ik vanavond niet gezien, in plaats daarvan zei hij "ta", waarmee hij 'klaar' bedoeld.

Het avond eten is nog steeds niet favoriet. Ook vanavond was het weer ellende. Tussen het jammeren en wegduwen door kreeg ik er toch 3 hapjes in en bij de 4de hap ging het beter, ook omdat de aandacht even bij iets anders lag, zoals je in het filmpje kan zien.

Ziek

Gisteren en vandaag had Flo nog steeds koorts. Hij slaapt meer en is rustiger dan anders. Toch heeft hij aan het begin van de avond even een opleving. Dan gaat hij even gek doen en is hij ondeugend, zoals snel de cd's uit de kast trekken en dan snel met zijn vingertje omhoog en "nah" zeggen.
Vandaag heeft oma opgepast. Oma heeft Flo in bad gedaan en Flo wilde oma, net als hemzelf, ook wel wat badwater laten drinken.

Ziekjes

Sinds zondag heeft Flo al last van verhoging en soms zelfs koorts. Gisteren was een goede dag, dus is hij gewoon naar de creche geweest. Vandaag was het een dagje thuis met mama en heeft Flo veel geslapen. Moet een van ons morgen dan toch maar thuis blijven en Flo maar niet naar de creche?

Ondanks dat Flo niet helemaal lekker was, heeft hij toch gespeeld met Sanne, staan dansen, zingen en klappen voor de tv, geschommeld en zijn we nog even naar de zandbak gegaan. Op de terugweg kwamen we Joyce tegen die even meeging wat drinken. Flo trok toen nog even de trukendoos open om een goede indruk te maken. Nu ligt hij weer uitgeput en zonder eten (het begint te wennen) in bed.

Oosterpark

Vanmiddag hebben we van het heerlijke weer genoten in het Oosterpark. Daar is een wat grotere speeltuin, dus die hebben we vanmiddag maar eens ontdekt. Flo zijn oog viel bij binnenkomst al op de schommel en dat liet hem niet meer los. Hij wilde wel even met papa op de wip, ook wel op de wipkip, ook wel in de zandbak, ook wel op de glijbaan, maar toen hij uiteindelijk in de schommel mocht was het pas helemaal goed.

Schommel

Een tijd geleden hebben we in huis een schommel gehangen en af en toe zetten we Flo erin. De afgelopen dagen heeft Flo de schommel dan toch echt ontdekt, de hele dag loopt hij naar de schommel, wijst hem aan, tikt erop en met een "huhu" maakt hij ons zeer goed duidelijk: ik wil erin!

Kikker

Flo kijkt naar de dvd van Dribbel. "Kikker" hoort Richard ineens. Hij kijkt, en ja hoor, er springt een kikker door het beeld. Richard spoelt terug, de kikker komt weer in beeld en Flo zegt weer "kikker". Hij kan het dus echt!

LOL

Na ruim 10 jaar wonen in Amsterdam zijn we vanmiddag eindelijk eens naar Durgerdam gefietst. Flo voorop, lekker temperatuurtje en fietsen maar. Durgerdam is een plaatsje met schattige dijkhuisjes (à 1,1 miljoen euro zagen we op Funda) en ..... een lange klinkerweg. Klinkerweggetjes vindt Flo erg leuk, dan zit hij hard roepend op de fiets, "heuuuu". Dat trekt natuurlijk flink de aandacht, wat ook leuk is voor mama, die daarachter zit.

Flo kan onwijs giegelen. Vanmiddag moest Flo erg lachen om een grapje met een wasknijper.

Springende kikker

Flo is ontzettend aan het imiteren. Vanmorgen liet Richard even zien hoe je moet springen. Flo ging ook direct staan en stond te huppen op zijn benen, zijn hakken kwamen los van de vloer.

Vanmorgen is Flo voor de tweede keer door de kapster geknipt, nu gewoon thuis, in zijn eigen stoel. De kapster vond Flo een schatje en vond dat hij het erg goed had gedaan. Flo zat heel rustig in zijn stoel en vond het gefriemel aan zijn hoofd helemaal prima.

Voor het slapen gaan lezen we altijd een boekje. Flo hupte op mijn schoot en maakte klakgeluidjes - hij herkende het paard. De kikker vond hij wel interessant. ik zei het een aantal keer en Flo probeerde het ook: "kikikiki", en even later klonk het: "kikker".

Positivo

Ja! Ons was het al opgevallen, maar de leidsters op de creche viel het nu ook op. Flo knikt de hele dag op alles 'ja'. Op alles wat je vraagt, zegt of doet, Flo is het overal mee eens. We hopen dat hij dit lekker lang vast houdt ;-)

Ik ook

Vanmiddag was Isa op bezoek en Isa had een speen. Flo was moe en liet merken: ik wil ook mijn speen en doekje. Ik had Isa even op schoot en Flo kwam er meteen jammerend bijstaan: ik wil ook op schoot. Naast mij op de bank was ook goed, kon hij Isa ook even bekijken.

Papier hier

Flo vindt het erg leuk om te helpen met allemaal huishoudelijke klusjes. Zo heeft hij vanmiddag Richard geholpen met het wegbrengen van oud papier. Tussen Richard's benen in stond hij papiertje voor papiertje in de oud papierbak te gooien. Bij het boodschappen doen wilde hij het winkelwagentje uit de rij trekken, heeft hij het boodschappenbriefje vastgehouden, boodschappen vastgehouden, in het winkelwagentje gegooid en op de fiets naar huis heeft hij de hele weg een pakje thee vastgehouden. Eenmaal thuis moest hij natuurlijk ook nog helpen met uitpakken. En na al die zware arbeid was het tijd voor een heerlijke beker roosvicee.

Kijk daar

Na een druk weekend met allerlei bezoekjes in het oosten des lands, is Flo totaal uitgekletst in slaap gevallen. Op de terugweg in de auto was hij hartstikke moe, maar slapen, ho maar. Hij moest het hele weekend nog even van zich afkletsen. Wel gezellig hoor, zo'n kletsend mannetje op de achterbank. Weer thuis hoorden we toch een paar duidelijke woordjes: "klaar" en herhalend van Richard: "kijk daar", waarna wij elkaar vol verbazing aankeken.

Wassen

Flo is erg bezig met zijn lijf. Met een billendoekje poetst hij zijn buik, benen, piemel en al staande probeert hij met het doekje zo ver mogelijk tussen zijn benen door bij zijn billen te komen. In bad gaat hij met zijn handjes in het water en vervolgens met zijn handjes over zijn buik, flink aan het wassen. Hij is er maar druk mee.

Hij snapt nu ook de knikkerbaan. Hij legt de "knikkers" erop en laat ze naar beneden rollen, dan pakt hij ze weer van onderaf en legt ze weer bovenop. Ook probeert hij de knikkers door het gleufje te duwen, waarna ze naar beneden kunnen rollen.

Kuch

Kuch, kuch, vooral erg expres, maar wel met zijn hand voor zijn mond!
Oma Trees had even voorgedaan hoe het moet.

Zweefmolen

Tijdens ons bezoekje aan de Pure Markt in het Frankendaelpark viel ons oog meteen op het zweefmolentje. Na wat wikken en wegen (zou Flo al groot genoeg zijn, zou het het wel leuk vinden) en overleggen met de bestuurder van het molentje (wat als hij na 1 rondje al begint te huilen) gokten we er maar op. Flo werd in een stoeltje gezet en ging meteen heen en weer, 'ik zit in een schommel, dus schommelen maar'. Hij was er klaar voor. Tijdens het zweven zocht hij steeds even contact met ons en zagen we telkens een zweem van een glimlach als hij uit het zicht verdween. Wij vonden het erg grappig. Flo vond het jammer dat het afgelopen was, dus zorgen om niets.

Verjaardag

Flo zijn vriendje (althans, dat is de wens van de mama's) werd vandaag 1 jaar. Flo heeft zich prima vermaakt. Lopend en kletsend door de kamer, lekker snoepen, ander speelgoed, Flo vond het helemaal leuk. We merken dat hij wat weerbaarder wordt. Als er nu een kindje tegen hem aanloopt, piept hij niet, maar gaat hij gewoon door. Ook vandaag liet hij zich het speelgoed door de jarige job niet afpakken, grommend hield hij het stoffertje stevig vast.

We realiseerden ons vandaag ineens dat Flo amper nog kruipt, hij doet eigenlijk alles lopend. Het lopen gaat ook steeds sneller en steviger. Wellicht draagt dat ook wel bij aan zijn zelfvertrouwen. Hij lijkt zich nu wat zekerder en weerbaarder te voelen. Hij laat zich niet zomaar meer omver lopen en als dat toch gebeurd zegt hij "boem" en staat hij weer op.

Vet

Elke ochtend en avond smeren we Flo in met een vette creme vanwege zijn droge huidje. Sinds enige tijd haalt Flo ook zelf creme uit het potje en probeert hij fanatiek zijn been in te smeren. Gisteren smeerde hij ineens onze armen in, echt grappig. Vandaag dacht Flo: wat papa en mama kunnen met hun haar, kan ik ook. Voor ik het door had, had hij zijn haar ondergesmeerd met creme, wat is hij dan ineens snel. Nu had Flo dus ook de hele dag een VET kapsel.

Voor de eerste keer sinds lange, lange tijd heeft Flo vanochtend een tijdje in zijn eentje gespeeld. Hij was heerlijk bezig en ik, ik had gewoon even niks te doen. We zijn het helemaal niet meer gewend dat hij zichzelf even kan vermaken, maar wat is dat fijn zeg. Niet in de laatste plaats voor hemzelf.

Van Oma en Oma kregen we post. En ja hoor, een kaartje met vissen. Ik liet de kaart aan Flo zien en hij zag het al: een vis! Hoezo trotse oma's?

Artis

Gisteren was een lange dag voor Flo. 's Morgens stonden we al vroeg in Artis met onze "oude" buurtjes (goh, julie ook hier ;-) Flo vindt alle dieren steeds leuker, als het maar beweegt. De vlindertuin en de zeeleeuwen waren toch wel het leukst, maar ook alle andere kinderen waren erg leuk om naar te kijken. Flo heeft zijn eerste glijbaan genomen. Hij moest er erg om lachen. Met zijn allen zijn we nog even gaan lunchen en toen was het op weg naar huis. Typisch Flo: 5 minuten voor thuiskomt viel hij in slaap, werd wakker toen we hem in bed wilden leggen en de slaap was over. De rest van de middag heeft hij nog lekker gespeeld. Na 's avonds heeft hij nog flink wat happen lasagna gegeten, onder grote aanmoediging en tot onze verbazing. En na een lange dag, viel hij uitgeput in slaap.

Bad

Flo vindt het altijd heerlijk in bad. Elke keer maakt hij er weer een gezellige boel van. De ene keer kiekeboe met het douchegordijn, de andere keer spelen met de stralen van de douchekop, lekker spetteren met water, proberen heel hard uit een kopje te drinken of even de tegels schoonmaken met het trekkertje.
Dit moet natuurlijk allemaal wel met een stoer kapsel:

Muziekles en gebaren

Vanochtend gingen we samen weer naar de "muziekles" (Muziek op Schoot). Flo was, voor zijn doen, erg ondernemend. Hij stond een paar keer vooraan toen de zak met instrumentjes of speelgoed kwam. Hij reageerde erg enthousiast op de mand met schudeitjes: "Ooh, bal!!" Toen de schudeitjes op een grote doek omhoog werden gegooid ging Flo helemaal uit zijn dak, hij vond het geweldig. Nog maar 1 keer en dan stoppen de lessen alweer, jammer hoor.

Flo maakt steeds meer duidelijk met gebaren. Vanmiddag was ik hem even aan het filmen en kwam er een mooi voorbeeld voorbij:

Twee ogen

Na 1 ontstoken oog, heeft Flo gisteren last gehad van 2 ontstoken oogjes. Vandaag was het al weer een stuk beter. Het zag er nog steeds niet echt lekker uit, want hij had nu donkere kringen onder zijn ogen. Hij heeft er verdere geen last van. Hij is lekker vrolijk.

Vanmiddag heeft Flo met Amélie gespeeld. Ze schelen 2 weken en het is zo grappig om te zien hoe verschillend, maar ook hetzelfde ze zijn. Het was de eerste keer dat ik zag dat Flo zich niet zomaar een speeltje laat afpakken. Hij is zo'n goedzak, hij laat zich normaal gesproken alles afpakken en geeft daarna ook nog weg wat niet gepakt wordt. "Dacht het effe niet" straalde hij vanmiddag uit. Goed zo, jongen!

Oog

Oma was op bezoek en het was een leuke dag. De eendjes zijn gevoerd, de zandbak is wederom bezocht en dat alles ging gepaard met veel vrolijkheid.

Aan het einde van de dag liep Flo zijn oog een beetje vol met viezigheid en werd steeds dikker. Het ziet er erg zielig uit, zoals je op de foto kan zien.

Vis

Flo voelt zich weer een stuk beter en dat is in alles te merken. Het eten gaat weer beter, het lopen gaat weer beter en het spelen gaat weer beter. Het is zo opvallend hoeveel Flo nu ineens begrijpt, hij is in korte tijd daarin weer erg gegroeid.

Gistermiddag heeft Flo gespeeld met Pien en Job. Pien vindt Flo wel erg leuk en zou het liefst als een pop met hem spelen. Helaas vindt Flo dat niet zo'n succes. Een kort ritje in de poppenbuggy vond hij wel grappig. Even later liep hij er zelf trots mee rond door de kamer. Job vindt zo'n grote baby niks aan, daar kun je niet mee spelen. Totdat Flo ineens ontdekte dat hij ook tegen een ballon kan trappen met zijn voet. Toen was Flo ineens een grote stoere jongen met wie Job wel (heel voorzichtig) een potje wilde voetballen.

Vanochtend heeft Flo weer in de zandbak gespeeld. We hadden nu zelf ook maar een bekertje en een schepje meegenomen. Flo heeft zich er prima mee vermaakt, evenals een aantal andere kinderen.



Tijdens de verjaardag van Mats heeft Flo zijn ogen uitgekeken. Er waren allemaal andere kinderen aan het spelen en dat was wel erg interessant. Dichtbij komen was echter nog wel een beetje spannend. Flo liet ons weten wat hij ook wel een lekker hapje wilde door het gebaar "eten" te maken. Ineens zag Flo ook de vis des huizes staan. Met grote ogen keek hij ons aan en maakte voor de eerste keer (zonder dat wij het voordeden) het gebaar "vis"!

Dahdah

Als we de deur uit gaan zeggen we de poezen altijd gedag. Flo gaat steeds meer kletsen en zei ineens: "dahdah" en zwaaide de poezen daarbij ook even uit.

In de Ikea (na de bommelding is het er weer veilig) liepen we over de slaapafdeling. Flo ging met zijn hand naar zijn oren en dan moet ik altijd even denken, wat zie je, wat bedoel je. Stom, want hij zag natuurlijk gewoon de bedden en moest even vertellen dat je daarop kan slapen.

Sinds 2 dagen heeft Flo schoentjes waarop hij goed kan lopen en nu hij zich weer wat beter voelt, heeft hij ook weer zin om te lopen. Lopend van de auto naar huis zag hij natuurlijk alles, overal moest hij even stilstaan, wijzen en vertellen wat hij zag: "bah" (takjes, papiertjes, kauwgom), "bhoe" (bloem), blaadjes, "bvvmmm" (de werkbank waaraan werd gezaagd eerder die dag). Het is zo leuk om te zien wat er in hem omgaat en wat hij al snapt.

Ziek

Een verstopping in de afvoer leidde dit weekend voor wat ongemak bij ons thuis. Al het water dat gebruikt werd kwam in het bad omhoog (en na het gerbuik van een plopper en ontstoppingsmiddel was dat water niet echt lekker fris meer). Gelukkig kon zaerdagavond om 23.30 de boel nog opgelost worden. We waren volop aan het opruimen toen we Flo hoorden huilen. Nog even verder opruimen dachten we, dan gaan we wel even bij hem kijken. Toen we 10 minuten later zover waren troffen we Flo aan in een ondergespuugd bed. Gelukkig was de boel net ontstopt, dus ons mannetje kon in bad en daarna weer lekker slapen.
Gisteren was Flo nog erg slapjes en ook vandaag kon hij nog niet alles binnenhouden.
We hopen dat hij weer snel opknapt.

Box en bal

Er is dan nu toch echt een fase afgerond. De box is ontmanteld en opgeruimd. Flo stond erbij te huilen (volgens ons kwam dat echter omdat de lade er onderuit viel), dus dat gaf een extra dramatische wending aan het geheel.

Flo kreeg het (nu al!) voor elkaar: in de winkel iets zien wat je heel graag wil hebben, dit heel hard roepen en dan gaat mama het kopen. Flo wees ineens en riep "ba". Tja, eehm, wat bedoel je Flo? En ja hoor, er lag een bal in het gangpad. Een hele mooie, niet al te groot, voor buiten en voor weinig geld (dat bedoelde Flo natuurlijk allemaal te zeggen met zijn "ba, ba, ba"). En toen kon mama er niets meer tegenin brengen. Flo heeft vol trots de bal gedragen totdat we (bijna) thuis waren.

Zandbak

Zand wegvegen van het randje, zandtaartjes kapot maken, zand weggeven aan de papa van een ander kindje, lopen, kruipen en vallen in het zand, handschoenen vol stoppen met zand, zand in je mond stoppen, graaien in het zand, zand verplaatsen. Flo heeft het allemaal ontdekt in de zandbak van het Frankendaelpark.