Sen: bijna omrollen

Eerste keer: Sen was in de box zo aan het draaien dat ze bijna ging omrollen (over haar rechter zij). Nog even en het gaat haar lukken.

Flo: Koninginnedag

Samen met oma Masselink gingen we naar de Watergraafsmeer, ons oude buurtje. 's Ochtends was het koud en het regende af en toe. Dus na een kort rondje door de buurt, een rondje in de zweefmolen ("draaiemolen") en even kijken bij de kraam van Toon gingen we met de tram weer naar huis. Daar heeft Flo met oma de boel even aangeveegd.

 's Middags was het beter weer en zijn we weer gegaan. Op weg naar de tram viel Flo al in slaap en anderhalf uur later werd hij wakker. Hij heeft dus nog even kunnen kijken bij een optreden van 2 jongens (een drummer en gitarist), hij wilde hier niet meer weg.

Flo heeft nog een rondje in de grotere zweefmolen gemaakt en staan dansen en springen bij een jazzband (waarbij hij zelf ook publiek had).

De score van de dag: een aantal puzzels, maar het leukste: een boormachine die het nog heel goed doet!

Flo: kermis

Flo heeft genoten van de kermis op de Loswal. Hij wilde niet in de draaimolen, hij wilde eigenlijk nergens in. Hij wilde wel eendjes vangen.

En daarmee won hij een speeltje. Flo koos daarbij voor het leukste speelgoed:

Uiteindelijk wilde Flo na een lekkere suikerspin....

...toch wel met mama de zweefmolen in. Ditmaal een echte grote. Flo gierde het uit van de pret toen er aan ons bakje getrokken werd door de jongen van de zweefmolen en we keihard door de lucht vlogen!

Sen: foto

Het is al te lang geleden dat er een foto op de blog is gekomen. Hier alvast een klein voorproefje van Sen, nu 3 maanden oud.
Ik zal een inhaalslag gaan maken!

Sen: twee handjes

Het lukte Sen vandaag voor de eerste keer echt goed om haar beide handjes bij elkaar te brengen. Ze speelt dan met haar eigen handjes of probeert ze bij haar mond te brengen.
Het grijpen en pakken gaat ook steeds makkelijker.

Flo: zandbak en muziek

Flo heeft gisteren een zandbak gekregen van Elisabeth. Flo is er niet meer uit te slaan. Hij vindt vooral scheppen erg leuk. We merken wel dat hij nog niet helemaal zichzelf is, want wij moeten de hele tijd meedoen, terwijl hij de laatste tijd juist steeds beter alleen kon spelen.

Vandaag hebben we de verjaardag van oma Masselink gevierd bij Inge in Borne. Er was in Borne vanalles te doen. Er was een wedstrijd met levende standbeelden. Flo zat met grote ogen te kijken, hij vond het interessant, maar wel spannend. Hij bleef op afstand. Hij wilde ook absoluut geen muntje in het centenbakje doen. "Nee, oma doen" of "mama doen" zei hij dan, ons die kant op duwend. Even later liepen we langs een podium met een bandje. Dat was natuurlijk wel aan Flo besteed. Grappig is dat hij dan best wel dichtbij gaat staan. Het eerste liedje heeft hij alleen gekeken, maar daarna stond hij te klappen en een beetje te dansen. Het viel de band ook op, de zangeres vertelde aan het publiek dat ze het erg leuk vond dat er vooraan zo'n grote fan stond. Flo vond deze pauze tussen de liedjes echter te lang duren en zei: "nog een keer?"

Sen: duimelotje

Sen krijgt steeds meer controle over haar armbewegingen. Het lukt haar nu ook steeds makkelijker om haar duim in haar mond te steken. Vanavond legde ik haar in bed en binnen een paar tellen zat die duim al in haar mond en lag ze al met haar ogen dicht te sabbelen. Heel schattig. Ze doet het nu steeds vaker. Voordeel hiervan is dat ze eigenlijk geen speen gebruikt. Als we het wel eens proberen spuugt ze hem ook meteen weer uit.

Vandaag was er ook weer een eerste keer: het lukte haar om met twee handen tegelijk een speeltje vast te houden.

Flo: beetje moe

Het gaat goed met Flo. Hij is nog wel wat moe, maar verder doet hij het goed. Vaak horen we ongeveer een uur voordat hij weer een pijnstiller mag "heb au", maar alles gaat ondertussen gewoon door. Vanochtend zei hij "heb au, dokter gedaan". Zijn balzak is al minder gezwollen en de blauwe kleur wordt ook al iets minder. Grappig is dat hij niet meer op het kleine potje past nu hij een wat gevulder balzakje heeft.

Flo en Sen: overeenkomsten en verschillen

Nu Sen er is met haar eigen karaktertje komen er ook weer herinnneringen aan Flo zijn babytijd omhoog. Het is erg leuk om het verschil te zien tussen die twee. Ik noem ze hier, niet om te vergelijken, maar vooral om de herinneringen aan Flo zijn babytijd weer even op te halen.

Allebei vinden ze het erg prettig om rechtop gehouden te worden. Flo vond liggen helemaal niet leuk. Hij kon al heel vroeg vrij aardig zitten en met 3 1/2 maand zat hij al in de triptrap. Beiden hebben veel kracht in hun benen als baby. Flo stond graag, ook Sen vindt dit leuk.

Dat Flo al zo vroeg in de triptrap zat was vooral omdat hij zich erg slecht zelf kon vermaken. Hij wilde vermaakt worden en dan vooral onder etenstijd. Sen heeft dit helemaal niet. Zij kan zich erg goed zelf vermaken. Ze vindt het gezellig om in het wippertje erbij te zitten, maar vermaakt zich ook prima in de box.


Flo was lichamelijk erg rustig. Sen is veel meer aan het bewegen, als ze plezier heeft stijgt ze bijna op, zo druk doende is ze dan. Dit verschil was in mijn buik al merkbaar. Flo bewoog erg weinig en Sen schopte maar door (soms ook met neigingen tot "au" zeggen).

Beide zijn erg visueel ingesteld. Sen heeft al heel vroeg de tv ontdekt. Sen is echter meer dan Flo ook gericht op geluiden. Ze kan af en toe ook gewoon liggen luisteren (naar Flo zijn geklets).

Sen is heel goedlachs, als je in beeld verschijnt lacht ze je toe. Flo keek altijd erg serieus en lachte niet zo veel. Hij was altijd erg aan het observeren en had daar alle aandacht bij nodig.

Beide sliepen 's nachts door vanaf dat ze een week of 5/6 waren.

Flo lag helemaal niet graag op zijn buik, hij kon ook niet goed zijn hoofd optillen. Sen vindt het best leuk om op haar buik te liggen. Zij kan haar hoofd heel goed optillen.

Flo huilde zichzelf altijd een kwartier in slaap, anders kwam hij niet in slaap. Sen slaapt veel makkelijker en stiller in. Als ze heel onrustig beweegt bakeren we haar in d.m.v. een flanellen doek, en dan slapt ze ook snel in.

Sen: babymassage

Bij ons thuis was vandaag de eerste van twee sessies babymassage. Sen vond het erg leuk. Ze keek heel nieuwsgierig rond en vond de massage ook lekker. Vooral de benen vond ze fijn. Hierna begon ze al een beetje moe te worden. Mede daardoor vond ze het masseren van borst en buik iets minder. Bij het masseren van de armen vond ze het niet meer leuk, ze begon echt te huilen en zich van me af te duwen met haar beentjes. Het gefriemel aan haar handjes vond ze dan wel weer fijn. Af en toe hield ik haar even rechtop en dan was ze meteen stil. Ze kon dan even goed rondkijken en dan was ze weer helemaal tevreden.
Na de massage was ze helemaal rozig. Na wat drinken viel ze heerlijk in slaap. Maandag gaan we nog een keer.

Flo: de volgende dag

Vanochtend werd Flo goed wakker. Hij leek weinig tot geen pijn te hebben en maakte weer grappen en grollen.
Toon kwam met zijn mama om met Flo te spelen en om het nieuwe huis te bekijken. Grappig is te merken dat Toon nu juist weer wat beter kan delen en samen spelen, terwijl Flo daar nu wat meer moeite mee heeft.
Vanmiddag heeft Flo goed kunnen slapen (hij heeft dus niets gemerkt van de babymassage sessie bij ons thuis). Hij was vandaag wel wat hangeriger dan normaal, maar verder was het een goede dag.
Vanavond duurde het even voor hij in slaap viel, maar hij kwam er niet (een paar keer) uit.

Flo: operatie geslaagd?

Om 7:15 uur meldden Flo en ik ons bij de dagbehandeling. Omdat Sen niet mee mocht bleef Richard bij haar om haar daarna naar de creche te brengen, waarna hij ook naar het ziekenhuis zou komen.
We mochten al snel naar binnen. Flo kon nog even spelen en kon nog een keer oefenen met het kapje waarmee hij in slaap zou vallen.
Flo moest zijn pyjama aantrekken en ik een blauw pak, net als de dokters. De "dokter" (eigenlijk verpleegkundige) heette Inge. Flo riep meteen: "Inge!". Inge vond het erg leuk dat hij meteen haar naam zo goed zei. Toen ik vertelde dat mijn zus ook Inge heet en dat hij daarom zo enthousiast reageerde, was ze enigszins teleurgesteld. Maar goed, voor Flo kon ze niet meer stuk, wat een geluk. Elke keer als ze kwam, zei hij "Inge". Het maakte het voor ons een stuk makkelijker om dingen uit te leggen. De dokter kwam een pijl zetten op het been aan de kant waarvan het balletje gehald moest worden, Flo kreeg dus een pijl op elk been. Flo wist goed dat je eigenlijk niet op je benen mag tekenen, zijn reactie was: "dat moet niet".
Op een gegeven moment moest ik ook nog een mutsje op doen en konden we naar de operatiekamer (dat Flo intussen erg grappig kan zeggen). Flo ging al rijdend op bed mee. Hij wist niet of hij dat nou leuk of eng moest vinden.
Hij was erg onder de indruk van de operatiekamer, keek zijn ogen uit. Ze deden een rood lampje met een pleister om zijn vinger, dat vond hij niet zo leuk. Flo wilde deze er weer aftrekken en ik kon niet voorkomen dat hij hem er echt aftrok. Toen ging het kapje op terwijl Flo bij mij op schoot zat. Ik hield mijn hoofd naast het zijne en hij keek mij de hele tijd aan vanuit zijn ooghoeken. Vlak voor hij in slaap viel, verzette hij zich met zijn hele lijf. Inge had al verteld dat dit altijd gebeurt, kinderen herinneren zich dat niet, het is vooral voor de ouders vervelend. Hierna sliep hij echt, ik gaf hem nog een kus en toen moest ik weg.
Alles bij elkaar zou het een uur duren, maar bijna anderhalf uur waren ze nog aan het opereren. Ze zijn bijna 2 uur bezig geweest. Toen Flo wakker was mocht ik weer naar hem toe. Hij lag heel rustig en slaperig in bed. Even later werd hij wat wakkerder en trok hij weer het rode lampje van zijn vinger af. Het zuurstofkapje wat nog voor hem lag moest ook weg van hem. Op zijn linkerhand zat een infuusdopje en die wilde hij er ook af hebben, maar die moest wel blijven zitten voor de zekerheid. Door de knuffel over zijn hand te leggen kon hij het dopje even vergeten.
Al snel was Flo wakker genoeg om naar de zaal terug te gaan. Daar was Richard ook. Flo wilde het liefst de hele tijd bij mij op schoot zitten, terwijl hij dat normaal helemaal niet meer wil. Het was belangrijk dat hij ging eten en drinken. Drinken ging er wel in, maar het duurde even voordat hij ook wat wilde eten. Een waterijsje lustte hij wel.
Op een gegeven moment wilde Flo graag lopen. We waren gewaarschuwd dat hij niet goed zou kunnen lopen vanwege een ruggeprik waarmee een blok gelegd was tegen de pijn. Het lopen ging, gesteund door Richard, erg grappig: Flo zijn benen zwiebelden alle kanten op. Hij vond het wel gek dat zijn benen niet deden wat hij dacht.
Het wachten was op een natte luier, maar deze bleef uit. Na lang wachten mochten we toch naar huis, we moesten goed in de gaten houden of dat plasje wel zou komen. Bij thuiskomst had Flo al een natte luier, dus alles was goed.

De operatie zelf duurde zo lang omdat de balletjes heel hoog lagen, maar ook erg vast zaten. Vervolgens lukte het niet om de balletjes onderin de balzak te krijgen. Ze hebben ze wat hoge moeten plaatsen. Dit betekent dat de kans groot is dat Flo nog een keer geopereerd moet worden, om ze helemaal naar beneden te halen. Er is een kleine kans dat de natuur het zelf herstelt. Wij waren hierover niet verbaasd, dit hadden we al verwacht omdat zijn balletjes altijd al (vanaf de geboorte) hoog hebben gezeten en alleen maar nog hoger gingen zitten.

Aan het einde van de middag en begin van de avond heeft Flo nog op de bank in mijn armen geslapen. Waarna hij (natuurlijk) de rest van de avond en begin van de nacht heeft zitten spoken.

Sen: wennen op de Koekiemonsters

Vanmorgen heeft Sen voor de tweede keer gewend op de creche, op de groep de Koekiemonsters. Dit ging prima. De eerste keer was samen een uurtje. Vandaag was het een uurtje samen en een uurtje alleen. Sen heeft er al gefles gehad en geslapen. Voor het slapengaan was ze even onrustig, dus hebben ze haar ingebakerd. Ze hebben daar mooie inbakerdoeken voor, maar zelfs daarin lukt het onze kleine houdini om een armpje los te krijgen. Dat was nog nooit een kind gelukt, zeiden ze. Tja, er kan er maar 1 de beste zijn! ;)

Flo: groot bed

Flo heeft vannacht voor het eerst in zijn nieuwe grote bed geslapen. Hij heeft geholpen met het in elkaar zetten van het bed, dat vond hij erg leuk. Samen lazen we liggend naast elkaar in bed een boekje, dat vond hij erg grappig. Maar toen moest hij slapen.... en dat vond hij niet zo leuk.
Na ongeveer 30 keer eruit komen en weer teruggestopt worden (ik raakte de tel kwijt) en anderhalf uur later bleef het rustig. Vanmorgen moest hij dan ook wakker gemaakt worden om naar de Pandaberen te gaan.

Flo: paasvuur

Gisteravond, onderweg van opa en oma Groenendijk naar opa en oma Masselink, zagen we al een paar paasvuren branden. Flo werd zeer enthousiast en wilde nog meer paasvuren. Flo zijn geluk kon niet op toen we bij opa en oma aankwamen en beide buren een paasvuur hadden. Even later ging Karel ook nog "ons" paasvuur aansteken. Flo mocht mee naar buiten en heeft de hele tijd geboeid staan kijken. Opa wakkerde het vuur af en toe aan met de bladblazer (het was de afgelopen dagen best nat geweest) en dat kon rekenen op een "goed gedaan opa" van Flo. Ook Karel kreeg een goed zo Karel" toen hij nog extra takken op het vuur gooide.

Flo: luchtbed

Opa en oma Groenendijk hebben geen campingbedje, dus hadden we bedacht dat Flo dan maar op het luchtbed moest slapen. Het zag er schattig uit, zo'n klein mannetje in een groot tweepersoonsbed. We waren er op voorbereid dat Flo er een paar keer uit zou komen, maar niets was minder waar. Hij is meteen in slaap gevallen en heeft anderhalf uur heerlijk geslapen.

Flo: peuterpuberteit en zindelijkheid

Flo heeft vanochtend een aanval gehad van de bekende peuterpuberteit. Bij het afrekenen in de AH ging iets niet naar zijn zin, geen idee wat het was, maar het was kennelijk heel erg. Flo zakte door zijn knieen en bleef op de grond zitten. Toen ik hem op het meerijdstoeltje tilde, stortte hij zich daar ook supersnel weer af. En ondertussen natuurlijk heel hard huilen. De hele weg naar huis heeft hij geschreeuwd. Thuis konden we hem interesseren voor de nieuwe kassa die we hadden gekocht en was alles vergeten.

Vanochtend werd Flo wakker met een droge luier, dat was de eerste keer dat hij 's ochtends nog droog was. Ik zette hem daarom op het potje en ja hoor, hij deed een grote plas. Ik enthousiast en Flo heel droog: "geel". Ja, inderdaad Flo, je plasje is geel. Vanmiddag voor het slapen gaan was hij weer vrij droog en dus weer op het potje gezet. Nu deed hij een "poep!" en "geel". Nu maar eens kijken of we dit vol kunnen houden.

Flo: uit eten

Vanavond gingen we uit eten bij de chinees, omdat Opi 85 jaar geworden was. Flo heeft een leuke avond gehad (nadat hij een schone broek aan had, vanwege de tomatensoep die hij over zich heen had gegooid). Hij heeft gesnoept van de chocoladekonijntjes die omi mee had genomen en van alle kroepoek. Als toetje kwam er nog een ijsje met slagroom en chocoladesaus, maar die hoefde Flo niet. Toen het echter wat gesmolten was en ik het flink had geroerd, zag het er ook echt uit als een chocoladetoetje en at hij het met smaak op.

Sen: gericht grijpen

Sen liet vandaag voor het eerst zien dat ze gericht kan grijpen. Ze keek naar mijn vrolijk bewerkte theekopje en in opperste concentratie ging haar handje er langzaam naar toe. Vanaf dat moment is ze volop bezig met gericht graaien en grijpen. Ook het hangbeestje in de wandelwagen begint ze nu te pakken. Erg leuk om te zien.