Flo vond de sneeuw die er de afgelopen periode lag wel interessant. Een sneeuwpop maken wilde hij niet, scheppen wel, dus samen hebben we een aantal paadjes vrijgemaakt naar ons huis en een aantal buren. Flo liep vervolgens ook het liefst over de vrije paadjes. Gooien met sneeuw vond hij ook nog wel leuk. Eerste kerstdag konden we bij opa en oma Masselink de (opklapbare) slee meenemen die zij op ons verzoek hadden gekocht. We hebben daar een rondje gewandeld met de slee. Flo vond het eerst even spannend, maar had al vrij snel door dat het wel leuk was. Vooral samen met papa, mama, oma of Inge erop was leuk, met name het gedeelte waarbij Flo zijn medeslee'er er af duwde. De dag erna bij opa en oma Groenendijk hebben we gesleed op de oude slee van opa, waar hij als kind al op zat. Samen van het heuveltje afroetsen was wel het allerleukste!
maandag 27 december 2010
donderdag 23 december 2010
Sen: woordjes
Sen laat nu haar eerste woordjes horen. Af en toe zegt ze "mama" of "baba", uit zichzelf of ze herhaalt ons. "Boem" is een favoriet woord. Dit kan ze de hele dag doen (met daarbij natuurlijk ook het laten vallen van iets). Ze zei het eerst altijd na (en bleef het dan zeggen), maar we horen het nu steeds vaker spontaan. Een aantal dagen geleden zat een boekje onder haar been vast, ze zei toen: "boe....k".
vrijdag 17 december 2010
Sen: tandje 8
Sen heeft al haar snijtanden. Vandaag ontdekten we de laatste, het lijkt er echter op dat deze er al een dag of wat zit, want hij is er al goed door.
Sen blijft trouwens maar verkouden, maar dan ook best stevig verkouden. Ik heb het idee dat ze vanaf dat ze ongeveer 2 weken oud is al verkouden is. Soms lijkt het een paar dagen weg of minder, maar dan is het weer terug. Meestal heeft ze er niet veel last van, maar soms is het wel lastig slapen met zo'n volle neus. Het neuspompje vond ze altijd erg grappig, maar nu we het steeds vaker moeten passen is het drama. Ook het schoonmaken van vastzittende snotjes vind ze verschrikkelijk.
Sen blijft trouwens maar verkouden, maar dan ook best stevig verkouden. Ik heb het idee dat ze vanaf dat ze ongeveer 2 weken oud is al verkouden is. Soms lijkt het een paar dagen weg of minder, maar dan is het weer terug. Meestal heeft ze er niet veel last van, maar soms is het wel lastig slapen met zo'n volle neus. Het neuspompje vond ze altijd erg grappig, maar nu we het steeds vaker moeten passen is het drama. Ook het schoonmaken van vastzittende snotjes vind ze verschrikkelijk.
donderdag 9 december 2010
Sen: "mama"
Ik hoorde "mama". Tijdens ons ritje naar huis, achter in de auto, zat Sen lekker te brabbelen. Ineens zei ze "mama", erg schattig!
Flo: Groot
Flo is de laatste tijd erg bezig met groot worden. Hij is groot, wil groot worden, mama is groot, papa ook, Sen is niet groot, etc. We vertellen hem dat hij moet eten om te groeien en groter te worden. We proberen Flo nu met iets meer aandrang te laten eten (avondeten). Hij krijgt vooral positieve aandacht voor de happen die hij eet. Als het nodig is juichen we om elke hap. Dat aandringen helpt, het moet gewoon. Dan lukt het om 2 of 3 happen binnen te krijgen. Maar goed, elke hap is er 1. Vanmorgen schoot hij niet op met zijn boterham. Richard pakte het laatste stukje af en gooide dit weg, want Flo moest opschieten om naar de Pandaberen te gaan. Maar dit ging niet goed. Flo was boos, papa mocht het niet weggooien, want "dan word ik niet groot!".
vrijdag 3 december 2010
Flo: Sinterklaas
Vandaag kwam Sinterklaas bij de Pandaberen. Hij kwam aan in een auto met open dak. De Pieten gooiden pepernoten vanuit de auto, in de sneeuw. Vooral van die pepernoten in de sneeuw was Flo onder de indruk. Sinterklaas stapte uit en bleef staan om naar de liedjes te luisteren. Er wilden wat kindjes een handje geven. Flo wilde dat ook wel. Heel langzaam liep hij naar Sinterklaas en gaf heel rustig een handje. Flo had zelf zijn pietenpak aan en Sinterklaas vond zo'n hulppietje wel leuk. Flo vond het samenzijn in de gymzaal heel leuk. Hij genoot van de pepernoten die regelmatig werden rondgestrooid. Daarna op de groep nog een kadootje (een soort Bob de Bouwer helm) en het was weer voorbij.