Flo: saus

"Saus" zeggen als je een kalfje aait.....Hmmm, wat zou hij daar nou mee bedoelen. Het leek ons vrij onmogelijk dat Flo dacht aan een stukje mals kalfsvlees met een sausje. Dus maar even negeren en zeggen dat het koetje lekker zacht is. "Saus!" Oooh, hij zegt 'zacht'. Tja, soms is het even zoeken en denken, maar uiteindelijk snappen we elkaar. We weten inmiddels dat een "pik" een 'kip' is, en dat Flo met "seit" (wijzend op keuteltjes) laat weten dat hij de keutels herkent als geitenkeutels.
In de week dat Flo bij opa en oma was zei hij vaak "paupen" als hij in de slaapkamer was, onze conclusie was dat dit slapen moest betekenen, maar dat leek opa stug. Thuis zei hij ook altijd "paapen", maar ja, in een week kan er wat veranderen. En ja hoor, we weten het echt zeker, "paupen" is het nieuwe woord voor 'slapen'.
Flo spreekt veel woorden die beginnen met een 'f' of 'v' uit met een 's'. Zijn eigen naam zegt hij als "s(l)o", vies is "sies", vlees is "sees" en zo zijn er nog meer woorden waar ik nu even niet op kan komen.

Flo: zelf

"Nee ... zelf" zei Flo vanochtend. Hij kan steeds beter aangeven wat hij wil. Soms is hij dus erg duidelijk dat hij het zelf wil doen, maar regelmatig horen we ook nog "hewpe" (helpen) of "tijje" (tillen). Ook horen we af en toe een enkel 2-woord-zinnetje voorbij komen.
Flo begint nu ook mee te zingen met liedjes. Als we het laatste woord van de zin weglaten, vult hij deze aan.

Vanochtend hadden we samen weer 'muziek op schoot'. Flo keek weer zijn ogen uit en eenmaal thuis ging hij fanatiek meedoen toen we de liedjes gingen zingen. Typisch Flo, eerst goed kijken (totaal onder de indruk) en dan thuis (als het rustig is) komt de gekkigheid er uit.

Baby: duizelig

Maandag aan het einde van de middag werd ik licht duizelig. Zo'n gevoel alsof je dronken bent, maar ik heb toch al echt 6 maanden lang geen alcohol gedronken. De hele avond bleef ik er last van houden en ook de volgende ochtend werd ik nog licht draaierig wakker. Toch voor de zekerheid maar even naar de huisarts gegaan en na twee uur (!) wachten zei de dokter dat er niks aan te doen is. Mijn bloeddruk is gewoon erg laag. Rustig aan doen en iets meer zout eten was zijn tip.
Rustig aan doen is niet zo'n probleem. Zelfs als ik het gevoel heb dat ik opschiet, gaat alles nog traag. Ik kan nu al niet meer zo snel, met zo'n dikke buik. Tijdens de zwangerschap van Flo had ik een mooie buik, niet groot, maar ook niet klein. Nu kijkt iedereen me met grote ogen aan (vooral nadat ze me 2 weken niet gezien hebben door de vakantie), ze vinden mijn buik allemaal erg groot. En ik moet ze daarin wel gelijk geven, hij is nu een stuk groter dan destijds bij Flo. Ik ben dan ook erg benieuwd hoe het verder gaat, want ik moet nog 3 maanden....

Flo: Uit logeren

Tijdens ons verblijf in de USA heeft Flo bij opa en oma Masselink gelogeerd. Flo heeft het hier prima naar zijn zin gehad. Zo erg zelfs dat oma tegen ons zei dat Flo ons helemaal niet miste (hoewel we dat aan de ene kant niet leuk vonden om te horen, was het ook wel erg fijn dat hij het zo naar zijn zin had). Oma heeft een schriftje bijgehouden waarin ze beschreven heeft wat Flo allemaal heeft gedaan. Dit moet ik nog lezen, maar ze vertelde al wel dat de week in het teken heeft gestaan van buiten spelen, muziek maken en kleuren. Flo wist ze allemaal telkens goed te vertellen wat hij wilde doen. Hij heeft in deze week allemaal nieuwe woordjes geleerd, zoals eikel, kastanje, duim, pink, en nog veel meer. Inge en Niels hebben oma geholpen met oppassen en dat heeft Flo ook erg leuk gevonden.
Toen Flo ons weer zag na deze week, keek hij in eerste instantie heel verbaasd, vervolgens sip, met een pruillipje waarbij hij niet goed leek te weten of hij nou moest gaan huilen of niet. Hierna volgde een verbaasde "papa", "mama" en wilde hij even flink knuffelen.
Wij vonden dat Flo gegroeid was in deze week. Zijn broeken hoeven minder opgerold te worden. ZIjn haar is langer. Hij kent meer woorden, zijn uitspraak van veel woorden is veranderd, vaak verbeterd. En hij lijkt ineens ook weer meer te begrijpen. Wat kan er veel veranderen in een week.
Wij vonden het erg fijn om een week in de USA te zijn, maar het is nog fijner om weer met zijn drietjes te zijn.

Baby: Jetlag en groeien

We zijn net terug van ons weekje in Oakland, USA. Bij aankomst daar is je ritme wat verschoven. Grappig om te merken was dat de baby zich gewoon vasthield aan zijn bestaande ritme. Ik voelde nu dus ineens gedurende de nacht veel meer bewegingen in mijn buik. Door deze bewegingen voelde ik steeds bewijs van de jetlag, terwijl ik hem zelf fysiek niet zo voelde.
Nu ik dit schrijf is de baby weer flink aan het bewegen. Je ziet dan ook mijn hele buik bewegen en bobbelen. Diverse mensen hebben het schoppen ook al gevoeld.
Mijn buik groeit enorm snel. Ik krijg nu echt van mensen te horen: Jeetje wat een buik. Dat voel ik zelf ook, het zit nu met 26 weken al veel meer in de weg, dan tijdens mijn zwangerschap van Flo. Ik lijk nu ongeveer net zo groot als ik bij Flo was met ongeveer 30-32 weken. De baby zit vrij hoog en dat maakt dat het voor mijn gevoel al soms lastig. Het schoppen is daardoor soms ook wat gevoelig, maar het blijft natuurlijk ook erg bijzonder om die kleine wurm zo te voele bewegen.

Baby: druktemaker

De baby schopt er behoorlijk op los. Hij draait mijn hele buik rond en schopt waar hij maar kan. In mijn herinnering was Flo veel rustiger, ik kon bijna voorspellen waar hij schopte, en hij draaide weinig. Dit kindje wordt dus een lekkere druktemaker als we dit als voorteken moeten zien...

Flo: kralen

Zaterdag hebben we op de rommelmarkt in Diemen een doos met grote rijgkralen en veters gekocht. Flo wilde er thuis direct mee spelen en bleek er ook al beter in te zijn dan wij dachten. Hij dirigeert ons duidelijk wat onze rol in het geheel moet zijn volgens hem. "Open" want wij moeten het deksel eraf draaien; "Titten" want we moeten meedoen, en wel zittend! "Hewpe" want wij moeten helpen, of het eigenlijk nog liever het zelf doen zodat Flo alleen maar de kralen aan hoeft te geven.

Flo: praten

Flo gaat iedere dag meer zeggen, het is zo leuk om te horen. Hoog tijd dus voor een woordenlijstje. Hiernaast heb ik een begin gemaakt, die is nog lang niet compleet, ik doe mijn best.
Hij begrijpt ook meer, maar dat levert ook meteen meer frustraties op. Gisteren was Pien hier op bezoek, samen met haar mama. Flo sliep gisteravond door een opkomende verkoudheid slecht en hij mocht daarom weer even uit bed. Hij heeft de hele tijd geroepen om Pien. Hij begreep er niets van dat ze weg was (hoewel hij ze toch had uitgezwaaid). Ook vandaag heeft hij het weer over Pien. We vertellen dan dat ze weer thuis is, waarna Flo het "thuis" heel netjes herhaald. Hij is dan twee tellen tevreden, waarna het weer opnieuw begint.
Wat voor hem ook frustrerend is, is dat hij meer wil duidelijk maken (vertellen) dan wij kunnen begrijpen. Nu hij wat verkouden is, is zijn lontje nog wat korter dan anders. Dus dat levert nu ook iets meer boze buien op.

Flo: concertje pakken

Afgelopen zondag heeft Flo zijn eerste concert meegemaakt. Bow moest optreden in Enschede (Geuzenpop) en wij waren vanwege de familieBBQ in de buurt, dus gingen we even kijken. Flo stond op de gastenlijst (je moet wel goed beginnen, natuurlijk). Toen het optreden begon wilde Flo het liefst opgetild worden, hij wilde alles zien, hij vond het erg interessant. Nu speelt Bow voor Flo ook het belangrijkste instrument: hij drumt. Flo is al een kleine drummer in de dop, dus hij vond nadien ook het af- en weer opbouwen ook prachtig. "Bom bom, bom bom!"

Baby (20 weken): groeien en schoppen

De laatste dagen voel ik de baby steeds sterker schoppen. Ik voel hem (ja, we zeggen gewoon hij/hem) nu echt elke dag en ook meerdere momenten per dag. Dit maakt wel dat ik nu langzaamaan meer bezig ben met mijn zwangerschap. Mijn buik groeit al behoorlijk vind ik zelf. Het begint ook al in de weg te zitten, omdat Flo natuurlijk ook zijn aandacht en bezigheden vraagt.

Over de babykamer hebben we al wel een beetje nagedacht. We willen straks graag iets meer ruimte hebben, dus gaan we ons appartement te koop zetten. Het wordt dus de vraag of we hier nog een babyplekje in onze slaapkamer gaan maken, of dat er een complete kamer ingericht kan worden in een nieuw huis. Ik ga me er maar niet te druk om maken. Ik hoop dat dat ook nog lukt als straks de nesteldrang opkomt.

Baby: jongen of meisje?

De 20 weken echo was vanochtend een onderneming. Oma Anny paste op Flo, dus wij hadden alle tijd. En dat was nodig ook. De eerste keer hield de baby de hele tijd 1 of 2 armpjes en handjes voor zijn gezicht. Dat zag er erg schattig uit, maar hierdoor kon de echoscopiste niet veel zien van de lipsluiting. Verder was alles goed te zien en zag alles er ook goed uit. Natuurlijk wilden we ook graag weten of we een jongen of meisje krijgen, maar ons kleintje dacht daar anders over. Hij hield zijn beentjes strak tegen elkaar gedrukt. Er viel niets te zien. We mochten later op de ochtend nog even terugkomen, omdat we toch ook graag wilden weten of de lipsluiting goed was. We hebben op een terrasje een heerlijk stuk chocoladetaart gegeten, waarna we weer teruggingen naar het echocentrum.

Toen we aan de beurt waren moesten de glazenwassers eigenlijk ook naar binnen, maar dat werd lastig, omdat het erg druk was met afspraken voor echo's. Wij vonden het geen probleem als ze er bij ons bij waren (het spannendste hadden we eigenlijk al gezien). De cocoladetaart had geholpen, want de baby liet nu zijn gezicht goed zien. De lip zag er goed uit. Ook konden we nu veel beter tussen de beentjes kijken. De glazenwassers waren klaar, maar waren toch ook wel nieuwsgierig geworden, dus mochten ze van ons nog even blijven staan. En ja hoor, een jongen! Of nee, ho, wacht. Ik denk dat het ook een meisje kan zijn, zei de echoscopiste. Ze kon het dus niet goed zien. Het geslacht van het kindje is nog net onvoldoende ontwikkeld om goed te kunnen zien wat het is. De echoscopist zet voor 60% in op een meisje, maar ze komt de roze kamer niet overschilderen als het toch een jongetje is ;)

We hopen dat we straks met de groeiecho's over een week of 8 in het ziekenhuis wel te kunnen zien wat het is, dus wordt vervolgd....

Flo: weekend opa en oma

Flo is een lang weekend naar opa Hans en oma Trees geweest, omdat wij naar Lowlands gingen. Flo heeft zich uitstekend vermaakt. En opa en oma hebben volop genoten. Het was heerlijk weer dus hij heeft veel in de tuin kunnen spelen.




Sinds een aantal dagen zegt Flo zijn naam, of in elk geval iets wat er op lijkt. Het houdt het midden tussen "Ooo", "Hoo" en "Foo". Ook is nu "mama" favoriet boven "papa", we heten nu beiden "mama". Eindelijk gerechtigheid :)

Flo: lichaamsdelen en praten

Flo heeft in zijn bed een nieuw muziekdoosje, een vogel (het schaap was stuk). Hij vindt hem erg leuk en is er druk mee bezig. Hij wees de ogen aan toen ik "ogen" zei. Daarna zei ik dat de vogel ook een snavel heeft. Flo keek me blij aan en keek meteen naar beneden en wees zijn navel aan :)

In het badje zat veel schuim. Flo ging er met zijn gezicht in en had hierdoor een baardje. Net als papa, zei ik. Flo ging hierop met zijn hand in het water en door het schuim heen zag ik dat hij zijn piemeltje vast had. Ja, inderdaad, net als papa!

Zoals al vaker geschreven is Flo steeds meer aan het praten. Ik heb nu al twee keer een twee-woord zinnetje gehoord: "papa kauhkoh" (papa auto) en "toel papa" (stoel mama). Wat gaat het snel!

Baby: schoppen

Een week geleden voelde ik voor het eerst de baby schoppen, heel zachtjes en ook niet vaak. Nadat ik Richard maandagavond had verzekerd dat ik echt niet van binnenuit zo in zijn hand kan prikken en dat het echt de baby was, wist Richard dan ook zeker dat hij hem kon voelen. Op dit moment voel ik een klein wezentje heel erg tekeergaan in mijn buik, hij is lekker druk bezig. Dit is de eerste keer dat ik het bewegen zo goed en veel voel.

Over twee weken hopen we te weten of we een jongen of een meisje krijgen, dan hebben we de 20-weken echo. Nu gaan de voorspellingen nog alle kanten op. Jeroen heeft het aan zijn wichelroede gevraagd en volgens de wichelroede is het een jongen. Daarna heeft Jeroen ook nog even gependeld, maar de pendel denkt er anders over: een meisje. Wel slim van Jeroen, want nu heeft hij altijd gelijk. Wij worden er alleen niets wijzer van. We zullen het gaan zien....

Tot nu toe loopt de zwangerschap erg snel. Het dagelijks leven met Flo vraagt toch veel tijd en aandacht, waardoor het nu wel anders is. Ik vind mijn buik ook al erg groot nu. Hoewel ik een stuk minder moe ben dan in het begin, ben ik nog wel moe, de ene dag meer dan de andere. De (soort van) misselijkheid is weg, maar nog steeds krijg ik af en toe het gevoel dat ik acuut moet eten. Dus er gaat nog altijd een noodpakketje sultana overal mee naar toe.

Lachen en huilen

Flo ligt tegenwoordig helemaal in een deuk als hij wordt gekieteld. Zijn lach is dan erg aanstekelijk.

Tijdens het tv kijken heeft Flo nu een paar keer gehuild. Vandaag keek hij Pingu. In die aflevering speelden ze met een vliegtuig en ineens verdween dat vliegtuig in een sneeuwbult. Flo was hier erg verdrietig om. Nadat we hadden uitgelegd dat het vliegtuig kwijt was en dat ze moesten zoeken, ging het beter. Het was pas weer echt goed toen ze het vliegtuig gevonden hadden.

Aardappelen

Het avondeten gaat redelijk goed. Flo moet nog steeds niets hebben van groenten, vlees gaat er meestal wel in, maar hij heeft nu de aardappels ontdekt. Vandaag stond een aziatische boemboe met kip en aardappelen en bloemkool op het menu. De aardappelen zaten in de boemboe, dus er zat een lekker smaakje aan. Na een aantal nee's lukte het om wat van de boemboe aan Flo zijn lippen te smeren. Dit proefde hij en ineens sloeg hij aan het eten. Weliswaar at hij alleen de aardappel, en vroeg zelfs om meer toen het op was. En in andere landen is een aardappel ook groente, toch?

Kapper

Het was weer tijd voor een knipbeurt. Flo is al twee keer eerder geknipt, maar we waren niet erg tevreden met het resultaat. Flo werd door de kapper echt gekortwiekt en het was echt een recht-toe recht-aan kapseltje. Daarom zijn we nu naar Kinki kappers gegaan. Flo deed het prima tijdens het knippen. Hij zat in de grote stoel en kreeg een cape om. Tijdens het knippen kon hij naar de tv kijken, waar de stoel pal voor stond. Toevallig was er een kinderprogramma op waarin een vliegtuig en een bal de hoofdrol speelden, beter kon het niet! Flo heeft dik 20 minuten (vrij) stil in de stoel gezeten. Flo heeft nu niet heel kinki kapsel (mochten mensen dat denken), maar het zit wel een stuk beter.

Flo eet!

Als ouders wil je natuurlijk het beste voor je kind, maar dan is het toch kiezen: Flo op tijd laten eten, maar dan wel alleen eten, of Flo pas om 18.15/18.30 laten eten (laat dus), maar dan wel met zijn drietjes eten. Omdat de eerste optie eigenlijk nooit leidde tot enige inname van welk type voedsel dan ook (behalve de yoghurt als toetje), proberen we nu maar de tweede optie. Met het idee: hij ziet nu dat wij ook eten en als hij toch niet eet, maakt het ook niet uit of er nu om 17.00 uur of 18.30 een bordje voor zijn neus staat. Tot nu toe leverde het nog niets op, maar eerst maar eens volhouden, dachten we. Gisteren heeft Flo dan toch wat couscous gegeten met een sausje. Weliswaar alleen van mama's bord, maar dat mag de pret niet drukken (toch bijzonder dat hij dan echt niet gelooft dat datgene wat er op zijn eigen bord ligt hetzelfde is). En de truc gisteren was om alles "saus" te noemen. Vandaag aten we spaghetti met tomatensaus en Flo heeft, al giebelend, niet alleen gespeeld met de sliertjes maar ze ook gegeten! Zou dit dan toch de beste optie zijn? We zullen het zien.

Duveltje

Flo mag het t-shirt met de tekst 'Duveltje' (bedankt Niels) niet meer aan naar de creche. Dit heeft namelijk een vervelend bij-effect gehad vandaag. Flo heeft de hele dag andere kinderen geslagen. Oma Anny zegt dat we blij moeten zijn dat hij slaat, omdat Maaike zich vroeger als kind maar liet slaan. Er bestaat een anekdote waarbij Maaike zelfs door de mama's aangemoedigd wordt om haar vriendinnetje (terug) te slaan. We hebben zo'n vermoeden dat Richard vroeger ook niet zo'n vechter was, we zullen het nog eens navragen bij oma Trees.
Toch vinden wij, en de leidsters op de creche, dat Flo geen andere kindjes mag slaan. Al denkt hij daar zelf dus anders over...

(NB. voor de liefhebber heb ik bij gisteren nog een video geplaatst)

In de hoek

Flo is enorm zijn grenzen aan het aftasten. Daarbij onderneemt hij allerlei dingen die hij van ons niet mag. Zoals heel hard gillen of schreeuwen zodat Oscar nog banger wordt voor Flo dan hij al is, de cd's uit de kast trekken en op de grond gooien, maar het nieuwste is dat hij ons slaat. Dit vroeg volgens ons toch echt wel om ingrijpen, dus na 1 keer waarschuwen moet Flo in de hoek zitten. De eerste paar keer was dit natuurlijk gek voor hem. Hij stond telkens op, waarbij hij door ons resoluut weer terug werd gezet. Na een keer of 12 was dit toch niet meer zo leuk en bleef hij huilend zitten. Na een paar keer is het Flo nu al heel duidelijk, ik moet blijven zitten.
De andere kant van deze oplossing is echter dat hij ons nu slaat en daarbij wijst op de hoek, hij kijkt je daarbij vragend aan, moet ik in de hoek? Nee? Oh, dan sla ik nog een keer. Nu moet ik toch wel echt in de hoek? Dondersteen.