Vannacht was een korte nacht. Van 12 uur tot half 3 heeft Flo liggen spoken. Hij was aan het huilen, gooide zijn speen expres weg en moest dan weer hard huilen. Eerst reageerden we nog lief en rustig, maar op een gegeven moment waren we er toch wel echt klaar mee.
Nu hadden we voor het slapen gaan samen met Flo zijn schoen gezet, voor de eerste keer. Wortel erin voor het paardje, liedje gezongen en naar bed. Hij vond het maar raar. Zou dit dan vannacht toch dor zijn hoofd hebben gespookt? Vanmorgen liep hij niet meteen naar zijn schoenen, maar toen we er naar wezen, zei hij: "dootje". Hij pakte het op en kwam verbaasd naar ons toe lopen. Toen we vroegen waar de wortel was volgde er een "huh??" met een gebaar van 'weg'. Hij was erg blij met zijn klei-accessoire setje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten