De 20 weken echo was vanochtend een onderneming. Oma Anny paste op Flo, dus wij hadden alle tijd. En dat was nodig ook. De eerste keer hield de baby de hele tijd 1 of 2 armpjes en handjes voor zijn gezicht. Dat zag er erg schattig uit, maar hierdoor kon de echoscopiste niet veel zien van de lipsluiting. Verder was alles goed te zien en zag alles er ook goed uit. Natuurlijk wilden we ook graag weten of we een jongen of meisje krijgen, maar ons kleintje dacht daar anders over. Hij hield zijn beentjes strak tegen elkaar gedrukt. Er viel niets te zien. We mochten later op de ochtend nog even terugkomen, omdat we toch ook graag wilden weten of de lipsluiting goed was. We hebben op een terrasje een heerlijk stuk chocoladetaart gegeten, waarna we weer teruggingen naar het echocentrum.
Toen we aan de beurt waren moesten de glazenwassers eigenlijk ook naar binnen, maar dat werd lastig, omdat het erg druk was met afspraken voor echo's. Wij vonden het geen probleem als ze er bij ons bij waren (het spannendste hadden we eigenlijk al gezien). De cocoladetaart had geholpen, want de baby liet nu zijn gezicht goed zien. De lip zag er goed uit. Ook konden we nu veel beter tussen de beentjes kijken. De glazenwassers waren klaar, maar waren toch ook wel nieuwsgierig geworden, dus mochten ze van ons nog even blijven staan. En ja hoor, een jongen! Of nee, ho, wacht. Ik denk dat het ook een meisje kan zijn, zei de echoscopiste. Ze kon het dus niet goed zien. Het geslacht van het kindje is nog net onvoldoende ontwikkeld om goed te kunnen zien wat het is. De echoscopist zet voor 60% in op een meisje, maar ze komt de roze kamer niet overschilderen als het toch een jongetje is ;)
We hopen dat we straks met de groeiecho's over een week of 8 in het ziekenhuis wel te kunnen zien wat het is, dus wordt vervolgd....
1 opmerking:
Het scheelt dat jullie toch al niet het type zijn om de babykamer roze danwel zachtblauw te verven ;-)
Annemieke
Een reactie posten