Een week geleden voelde ik voor het eerst de baby schoppen, heel zachtjes en ook niet vaak. Nadat ik Richard maandagavond had verzekerd dat ik echt niet van binnenuit zo in zijn hand kan prikken en dat het echt de baby was, wist Richard dan ook zeker dat hij hem kon voelen. Op dit moment voel ik een klein wezentje heel erg tekeergaan in mijn buik, hij is lekker druk bezig. Dit is de eerste keer dat ik het bewegen zo goed en veel voel.
Over twee weken hopen we te weten of we een jongen of een meisje krijgen, dan hebben we de 20-weken echo. Nu gaan de voorspellingen nog alle kanten op. Jeroen heeft het aan zijn wichelroede gevraagd en volgens de wichelroede is het een jongen. Daarna heeft Jeroen ook nog even gependeld, maar de pendel denkt er anders over: een meisje. Wel slim van Jeroen, want nu heeft hij altijd gelijk. Wij worden er alleen niets wijzer van. We zullen het gaan zien....
Tot nu toe loopt de zwangerschap erg snel. Het dagelijks leven met Flo vraagt toch veel tijd en aandacht, waardoor het nu wel anders is. Ik vind mijn buik ook al erg groot nu. Hoewel ik een stuk minder moe ben dan in het begin, ben ik nog wel moe, de ene dag meer dan de andere. De (soort van) misselijkheid is weg, maar nog steeds krijg ik af en toe het gevoel dat ik acuut moet eten. Dus er gaat nog altijd een noodpakketje sultana overal mee naar toe.
1 opmerking:
Jaja, slimme man he, die Jeroen ;-)
Ik hoop maar dat je buik je niet al te snel in de weg gaat zitten met het huishouden enzo ;-)
Een reactie posten