Flo: hup holland hup

Onze overburen zijn al zeer fanatiek met het aankomende WK bezig, dat pas over 2 weken begint. Hun hele huis is versierd met oranje vlaggetjes, en andere oranje spulletjes. Flo vindt de vlaggetjes erg leuk. In het kader van al dit oranje zong ik vanochtend bij het ontbijt "hup Holland hup" in een poging Flo "hup" te laten zeggen. Dit lukte echter niet. Na het liedje zei hij: "Ken ik niet, Holland. Olifantje in het bos."

Het gaat steeds een stapje beter met Flo zijn zindelijkheid. Als Flo in bed lag kwam hij er steeds uit en bij een van de eerste keren zei hij dan telkens dat hij moest plassen. Eenmaal op de wc kwam er niets. Om te voorkomen dat hij uit bed zal komen zetten we hem nu iedere avond vlak voor het slapen gaan op de wc. En ja hoor, nu doet hij elke keer een (klein) plasje! Hij vindt dit (en onze reactie) wel grappig. Vanmorgen werd hij droog wakker en op Richard vraag of hij moest plassen klonk een resuluut "nee". Even later riep hij dat hij moest plassen, dus snel op de wc en ja, daar kwam een grote plas! We moeten nu ook maar eens een beloningssysteem gaan maken om het een extra impuls te geven.

Het slapen gaan verloopt nu ook een stuk beter. Net voordat we stopten met de speen, ging het een paar avonden goed. Met het weggooien van de speen wisten we natuurlijk dat we dit ergens gingen merken. Flo heeft geen huilnachten of zoiets gehad, maar het inslapen ging wel iets moeilijker. Hij kwam dus weer erg veel uit bed. Sinds een paar dagen komt hij er nog 1 keer uit (meestal met zijn pyjamabroek in zijn hand, die toch echt aanmoest, maar nu toch uit) en dan komt hij er niet meer uit. We horen hem dan nog wel kletsen en zingen, maar na een tijdje is het rustig.
Het nadeel van het slapen zonder speen is wel dat Flo 's ochtends iets eerder wakker kan worden en dan niet meer in slaap valt. maar alsnog mogen we niet klagen want als hij om 7 uur wakker wordt is het vroeg.
Vanmorgen werd hij wakker en was hij aan het klesten: "Toontje, hihihi." Dit herhaalde zich steeds. Vanavond zei hij dat Toon ook bij hem in bed lag. Toen ik de kamer uit was en boven nog even bezig was hoorde ik hem zeggen: "Toon, nu slapen, niet uitkomen, blijven liggen", varierend streng, bozig en lief van klank.