Sen heeft de afgelopen tijd een sprongetje doorgemaakt. Ze was hangerig en kon weinig hebben, niet zoals we haar kennen dus. We sloegen 'Oei ik groei' er maar eens op na (dat hebben we volgens mij pas 1 keer eerder gedaan bij haar, ze rolt altijd wel soepel door de sprongetjes heen), en die bevestigde ons vermoeden: een sprongetje. Ze lijkt er nu een beetje door te zijn. Ze was de afgelopen week/anderhalve week ook nog wat ziek, dus daardoor had ze ook nog een wat kort lontje.
Sinds een dag of wat wil Sen ineens het leifst zelf eten. Als je aan de lepel komt, dan duwt ze je weg of ze trekt de lepel weer terug, vaak krijg je er ook nog een snauw bij. Ze staat het wel toe dat je met een andere lepel snel wat eten op haar lepel legt als ze probeert te scheppen, want dat lukt nog niet zo goed. En zo eet ze ineens al aardig zelf. Dat is wel grappig, want eerder vond ze het juist maar al te fijn als wij haar eten gaven, en had ze nog helemaal geen interesse in het zelf doen.
Ze begint ook te gooien met spullen. Dat deed ze natuurlijk al, maar nu doet ze het echt om een reactie, of uit frustratie. Ze is dan ook erg fel.
Maar ze is ook erg grappig. Ze pakt een stukje brood en legt dit op haar hoofd en kijkt je daarbij aan alsof ze wil zeggen 'dit hoort zo niet, dat weet ik, wat ben ik grappig he?'. Ze imiteert ook erg snel. Na een keer of 5 mijn hand voor mijn mond te doen als ze iets op de grond liet vallen, doet ze dit nu zelf ook. Ze kan dit heel theatraal doen. Erg grappig.
Ze laat ook haar lieve kant zien dor handkusjes te strooien en gisteren het badeendje helemaal onder te zoenen.
1 opmerking:
O, dat maakt me wel weer heel nieuwsgierig naar ze. Zie jullie snel op mama's verjaardag!
Een reactie posten