Flo: foto's

De afgelopen tijd hebben we weinig foto's op de blog gezet, hier een aantal van de laatste weken.

Spelen met de wasknijpers:





Een nieuwe stoel...





Sinterklaasje!

Flo: Slecht geslapen

Vannacht was een korte nacht. Van 12 uur tot half 3 heeft Flo liggen spoken. Hij was aan het huilen, gooide zijn speen expres weg en moest dan weer hard huilen. Eerst reageerden we nog lief en rustig, maar op een gegeven moment waren we er toch wel echt klaar mee.
Nu hadden we voor het slapen gaan samen met Flo zijn schoen gezet, voor de eerste keer. Wortel erin voor het paardje, liedje gezongen en naar bed. Hij vond het maar raar. Zou dit dan vannacht toch dor zijn hoofd hebben gespookt? Vanmorgen liep hij niet meteen naar zijn schoenen, maar toen we er naar wezen, zei hij: "dootje". Hij pakte het op en kwam verbaasd naar ons toe lopen. Toen we vroegen waar de wortel was volgde er een "huh??" met een gebaar van 'weg'. Hij was erg blij met zijn klei-accessoire setje.

Flo: mammaaa!!

Vanochtend hoorden we het voor de eerste keer uit Flo zijn slaapkamer komen: "mammaaa!"

Flo: groot

Flo vindt de schoenen van papa en onze sloffen erg leuk. Hij trekt ze graag aan en loopt er dan trots mee door het huis. Hij wordt echt groot.
De laatste tijd laat hij ook steeds duidelijker zijn eigen wil blijken en als hij het ergens niet mee eens is probeert hij ons te bijten, een kopstoot te geven of te slaan. Als dat niet lukt bijt hij zichzelf of bonkt hij (vrij voorzichtig) zijn hoofd tegen de vloer. Hij heeft echter ook al wel snel door dat dat laatste op ons niet veel indruk maakt. Wij worden er steeds beter in om te voorkomen dat hij ons raakt met zijn kopstoten e.d. Gelukkig is Flo nu nog erg snel af te leiden. Muziek is hiervor wer een erg goede ingang. Begin een liedje te zingen en hij is al weer snel vergeten dat hij boos was. Grappig is dat je dan samen met hem kan praten over datgeen waarover hij boos was. Bijvoorbeeld als ik hem ophaal uit de creche: het spelen is klaar, volgende keer mag je weer verder spelen. Flo vertelt het dan ook op zijn manier (denk er een wat hoog en vragend stemmetje bij): "peje?" "kaa?" "keer?"

Baby: 31 weken

De baby leek vorige week wat rustiger te bewegen, maar deze week is ze weer volop in de weer. De bewegingen worden wel anders. Ik kan merken dat ze minder ruimte heeft om te schoppen, Het voelt nu meer als stompjes en schuiven. Soms gaat dat echter vrij hardhandig en hoort Richard mij wel eens een "oeh" of "aah" zeggen. Hij kijkt mij dan aan met een blik van wat heb jij nou, maar dan beweegt de baby dus even hard en drukt net even op de verkeerde plek(ken).
Het is wel gek om 'ze' te zeggen tegen de baby. we zijn zo gewend om het te hebben over 'de baby' en 'hij', maar we proberen langzaamaan toch meer 'ze' te zeggen.
De echte jongenskleertjes zijn nu uitgezocht en gaan dit weekend de deur uit. Langzaamaan komt er zo al wat roze binnen, helaas ontkomen we daar niet aan met een meisje.

Flo: zusje!

Flo was er getuige van in het ziekenhuis. Hij krijgt een zusje!
We hebben het boekje van Bobbi (Bobbi wordt grote broer) al regelmatig gelezen, dus hij herkende het apparaatje waarmee over mijn buik werd gegaan en waaruit boenke-boenk klonk. We lieten hem kijken naar de echo, in Flo's ogen "tfiesie" (televiesie). Hij vond het wel (even) interessant. Vanaf het moment dat het duidelijk was dat er de baby een meisje was heeft hij, tot we bijna thuis waren, "meisje" en "zusje" gezegd.

Baby: een meisje!?

Vandaag vond er weer een groeiecho plaats. De uitslag was prima, alles blijft gemiddeld en volgt dus een mooie curve. Ze wilden wel weer meewerken aan het zoeken naar het geslacht van de baby, vooral omdat het nu al een paar keer niet gelukt was werd het ook een beetje een uitdaging. De arts-assistent lukte het niet om het te zien, want de beentjes zaten weer lekker dicht tegen elkaar aan. Er was toevallig ook een verloskundige in de ruimte bezig, die wilde het ook wel even proberen en ja, toen was er wat zichtbaar: een meisje....denken we. Omdat de beentjes nog vrij dicht tegen elkaar aan zaten durven ze niet met zekerheid te zeggen dat het een meisje is, maar het lijkt er wel heel erg op. Wat ik zelf zag op de echo was erg duidelijk het geslacht van een meisje. Dus wij gaan er nu vanuit dat we een dochter krijgen.

Flo: zusje

Flo was vanavond even intensief met mijn buik bezig. Hij sloeg erop (dat mocht niet), hij trok mijn trui omhoog en buikband omlaag om mijn blote buik te zien. Hij legde zij handjes erop en zei "zusje". Zou dat een goede voorspelling zijn?

Flo: straf?

Flo begrijpt steeds meer van wat er om hem heen gebeurd. Dat levert soms verassende situaties op. Vanmiddag mocht Flo de poezen eten geven, hij liet echter 2 keer over de brokjes expres uit het bakje vallen, waarop ik wat boos werd. Ik vertelde hem dat ik dit niet leuk vond, Richard kwam me helpen met opruimen. Toen Flo vervolgens in de weg ging lopen, zei Richard "Flo, nu wegwezen". Flo liep meteen weg richting de gang. Toen wij gingen kijken stond hij met een sip gezicht in de hoek. Het zag er zielig iut, maar stiekem moesten wij wel lachen. We hebben toen maar uitgelegd dat hij niet in de hoek hoefde, maar dat we het niet leuk vinden als hij de bakjes leeggooit. Met een kus was het weer goed.

Flo laat steeds meer twee-woordzinnetjes horen en gisteren hebben we de eerste drie-woordzin gehoord! Het was iets als" "papa fohn klaar".

Baby: jongen of meisje, deel II

Vorige week vrijdag vond de eerste groeiecho van een reeks van drie plaats. Niet omdat er nu iets aan de hand is, maar om de baby extra in de gaten te houden, omdat grote broer Flo met een geboortegewicht van 2510 gram toch wel wat te klein was. De baby zit precies op de gemiddelde groeilijn, volgens de verloskundige is ook mijn buik heel gemiddeld, maar dat voelt toch anders (hij voelt nu al erg groot). De verloskundige was zo aardig om mee te werken aan onze wens om het geslacht van de baby te weten. Oma Masselink was mee, die vond het natuurlijk wel heel bijzonder. Om een lang verhaal kort te maken, we weten nog steeds niet of we nu een jongen of meisje krijgen. De beentjes zaten er precies voor en een beetje porren veranderde daar niets aan. Nu maar hopen dat de volgende echo a.s. woensdag wel een antwoord geeft.

Flo: saus

"Saus" zeggen als je een kalfje aait.....Hmmm, wat zou hij daar nou mee bedoelen. Het leek ons vrij onmogelijk dat Flo dacht aan een stukje mals kalfsvlees met een sausje. Dus maar even negeren en zeggen dat het koetje lekker zacht is. "Saus!" Oooh, hij zegt 'zacht'. Tja, soms is het even zoeken en denken, maar uiteindelijk snappen we elkaar. We weten inmiddels dat een "pik" een 'kip' is, en dat Flo met "seit" (wijzend op keuteltjes) laat weten dat hij de keutels herkent als geitenkeutels.
In de week dat Flo bij opa en oma was zei hij vaak "paupen" als hij in de slaapkamer was, onze conclusie was dat dit slapen moest betekenen, maar dat leek opa stug. Thuis zei hij ook altijd "paapen", maar ja, in een week kan er wat veranderen. En ja hoor, we weten het echt zeker, "paupen" is het nieuwe woord voor 'slapen'.
Flo spreekt veel woorden die beginnen met een 'f' of 'v' uit met een 's'. Zijn eigen naam zegt hij als "s(l)o", vies is "sies", vlees is "sees" en zo zijn er nog meer woorden waar ik nu even niet op kan komen.

Flo: zelf

"Nee ... zelf" zei Flo vanochtend. Hij kan steeds beter aangeven wat hij wil. Soms is hij dus erg duidelijk dat hij het zelf wil doen, maar regelmatig horen we ook nog "hewpe" (helpen) of "tijje" (tillen). Ook horen we af en toe een enkel 2-woord-zinnetje voorbij komen.
Flo begint nu ook mee te zingen met liedjes. Als we het laatste woord van de zin weglaten, vult hij deze aan.

Vanochtend hadden we samen weer 'muziek op schoot'. Flo keek weer zijn ogen uit en eenmaal thuis ging hij fanatiek meedoen toen we de liedjes gingen zingen. Typisch Flo, eerst goed kijken (totaal onder de indruk) en dan thuis (als het rustig is) komt de gekkigheid er uit.

Baby: duizelig

Maandag aan het einde van de middag werd ik licht duizelig. Zo'n gevoel alsof je dronken bent, maar ik heb toch al echt 6 maanden lang geen alcohol gedronken. De hele avond bleef ik er last van houden en ook de volgende ochtend werd ik nog licht draaierig wakker. Toch voor de zekerheid maar even naar de huisarts gegaan en na twee uur (!) wachten zei de dokter dat er niks aan te doen is. Mijn bloeddruk is gewoon erg laag. Rustig aan doen en iets meer zout eten was zijn tip.
Rustig aan doen is niet zo'n probleem. Zelfs als ik het gevoel heb dat ik opschiet, gaat alles nog traag. Ik kan nu al niet meer zo snel, met zo'n dikke buik. Tijdens de zwangerschap van Flo had ik een mooie buik, niet groot, maar ook niet klein. Nu kijkt iedereen me met grote ogen aan (vooral nadat ze me 2 weken niet gezien hebben door de vakantie), ze vinden mijn buik allemaal erg groot. En ik moet ze daarin wel gelijk geven, hij is nu een stuk groter dan destijds bij Flo. Ik ben dan ook erg benieuwd hoe het verder gaat, want ik moet nog 3 maanden....

Flo: Uit logeren

Tijdens ons verblijf in de USA heeft Flo bij opa en oma Masselink gelogeerd. Flo heeft het hier prima naar zijn zin gehad. Zo erg zelfs dat oma tegen ons zei dat Flo ons helemaal niet miste (hoewel we dat aan de ene kant niet leuk vonden om te horen, was het ook wel erg fijn dat hij het zo naar zijn zin had). Oma heeft een schriftje bijgehouden waarin ze beschreven heeft wat Flo allemaal heeft gedaan. Dit moet ik nog lezen, maar ze vertelde al wel dat de week in het teken heeft gestaan van buiten spelen, muziek maken en kleuren. Flo wist ze allemaal telkens goed te vertellen wat hij wilde doen. Hij heeft in deze week allemaal nieuwe woordjes geleerd, zoals eikel, kastanje, duim, pink, en nog veel meer. Inge en Niels hebben oma geholpen met oppassen en dat heeft Flo ook erg leuk gevonden.
Toen Flo ons weer zag na deze week, keek hij in eerste instantie heel verbaasd, vervolgens sip, met een pruillipje waarbij hij niet goed leek te weten of hij nou moest gaan huilen of niet. Hierna volgde een verbaasde "papa", "mama" en wilde hij even flink knuffelen.
Wij vonden dat Flo gegroeid was in deze week. Zijn broeken hoeven minder opgerold te worden. ZIjn haar is langer. Hij kent meer woorden, zijn uitspraak van veel woorden is veranderd, vaak verbeterd. En hij lijkt ineens ook weer meer te begrijpen. Wat kan er veel veranderen in een week.
Wij vonden het erg fijn om een week in de USA te zijn, maar het is nog fijner om weer met zijn drietjes te zijn.

Baby: Jetlag en groeien

We zijn net terug van ons weekje in Oakland, USA. Bij aankomst daar is je ritme wat verschoven. Grappig om te merken was dat de baby zich gewoon vasthield aan zijn bestaande ritme. Ik voelde nu dus ineens gedurende de nacht veel meer bewegingen in mijn buik. Door deze bewegingen voelde ik steeds bewijs van de jetlag, terwijl ik hem zelf fysiek niet zo voelde.
Nu ik dit schrijf is de baby weer flink aan het bewegen. Je ziet dan ook mijn hele buik bewegen en bobbelen. Diverse mensen hebben het schoppen ook al gevoeld.
Mijn buik groeit enorm snel. Ik krijg nu echt van mensen te horen: Jeetje wat een buik. Dat voel ik zelf ook, het zit nu met 26 weken al veel meer in de weg, dan tijdens mijn zwangerschap van Flo. Ik lijk nu ongeveer net zo groot als ik bij Flo was met ongeveer 30-32 weken. De baby zit vrij hoog en dat maakt dat het voor mijn gevoel al soms lastig. Het schoppen is daardoor soms ook wat gevoelig, maar het blijft natuurlijk ook erg bijzonder om die kleine wurm zo te voele bewegen.

Baby: druktemaker

De baby schopt er behoorlijk op los. Hij draait mijn hele buik rond en schopt waar hij maar kan. In mijn herinnering was Flo veel rustiger, ik kon bijna voorspellen waar hij schopte, en hij draaide weinig. Dit kindje wordt dus een lekkere druktemaker als we dit als voorteken moeten zien...

Flo: kralen

Zaterdag hebben we op de rommelmarkt in Diemen een doos met grote rijgkralen en veters gekocht. Flo wilde er thuis direct mee spelen en bleek er ook al beter in te zijn dan wij dachten. Hij dirigeert ons duidelijk wat onze rol in het geheel moet zijn volgens hem. "Open" want wij moeten het deksel eraf draaien; "Titten" want we moeten meedoen, en wel zittend! "Hewpe" want wij moeten helpen, of het eigenlijk nog liever het zelf doen zodat Flo alleen maar de kralen aan hoeft te geven.

Flo: praten

Flo gaat iedere dag meer zeggen, het is zo leuk om te horen. Hoog tijd dus voor een woordenlijstje. Hiernaast heb ik een begin gemaakt, die is nog lang niet compleet, ik doe mijn best.
Hij begrijpt ook meer, maar dat levert ook meteen meer frustraties op. Gisteren was Pien hier op bezoek, samen met haar mama. Flo sliep gisteravond door een opkomende verkoudheid slecht en hij mocht daarom weer even uit bed. Hij heeft de hele tijd geroepen om Pien. Hij begreep er niets van dat ze weg was (hoewel hij ze toch had uitgezwaaid). Ook vandaag heeft hij het weer over Pien. We vertellen dan dat ze weer thuis is, waarna Flo het "thuis" heel netjes herhaald. Hij is dan twee tellen tevreden, waarna het weer opnieuw begint.
Wat voor hem ook frustrerend is, is dat hij meer wil duidelijk maken (vertellen) dan wij kunnen begrijpen. Nu hij wat verkouden is, is zijn lontje nog wat korter dan anders. Dus dat levert nu ook iets meer boze buien op.

Flo: concertje pakken

Afgelopen zondag heeft Flo zijn eerste concert meegemaakt. Bow moest optreden in Enschede (Geuzenpop) en wij waren vanwege de familieBBQ in de buurt, dus gingen we even kijken. Flo stond op de gastenlijst (je moet wel goed beginnen, natuurlijk). Toen het optreden begon wilde Flo het liefst opgetild worden, hij wilde alles zien, hij vond het erg interessant. Nu speelt Bow voor Flo ook het belangrijkste instrument: hij drumt. Flo is al een kleine drummer in de dop, dus hij vond nadien ook het af- en weer opbouwen ook prachtig. "Bom bom, bom bom!"

Baby (20 weken): groeien en schoppen

De laatste dagen voel ik de baby steeds sterker schoppen. Ik voel hem (ja, we zeggen gewoon hij/hem) nu echt elke dag en ook meerdere momenten per dag. Dit maakt wel dat ik nu langzaamaan meer bezig ben met mijn zwangerschap. Mijn buik groeit al behoorlijk vind ik zelf. Het begint ook al in de weg te zitten, omdat Flo natuurlijk ook zijn aandacht en bezigheden vraagt.

Over de babykamer hebben we al wel een beetje nagedacht. We willen straks graag iets meer ruimte hebben, dus gaan we ons appartement te koop zetten. Het wordt dus de vraag of we hier nog een babyplekje in onze slaapkamer gaan maken, of dat er een complete kamer ingericht kan worden in een nieuw huis. Ik ga me er maar niet te druk om maken. Ik hoop dat dat ook nog lukt als straks de nesteldrang opkomt.