Flo: operatie geslaagd?

Om 7:15 uur meldden Flo en ik ons bij de dagbehandeling. Omdat Sen niet mee mocht bleef Richard bij haar om haar daarna naar de creche te brengen, waarna hij ook naar het ziekenhuis zou komen.
We mochten al snel naar binnen. Flo kon nog even spelen en kon nog een keer oefenen met het kapje waarmee hij in slaap zou vallen.
Flo moest zijn pyjama aantrekken en ik een blauw pak, net als de dokters. De "dokter" (eigenlijk verpleegkundige) heette Inge. Flo riep meteen: "Inge!". Inge vond het erg leuk dat hij meteen haar naam zo goed zei. Toen ik vertelde dat mijn zus ook Inge heet en dat hij daarom zo enthousiast reageerde, was ze enigszins teleurgesteld. Maar goed, voor Flo kon ze niet meer stuk, wat een geluk. Elke keer als ze kwam, zei hij "Inge". Het maakte het voor ons een stuk makkelijker om dingen uit te leggen. De dokter kwam een pijl zetten op het been aan de kant waarvan het balletje gehald moest worden, Flo kreeg dus een pijl op elk been. Flo wist goed dat je eigenlijk niet op je benen mag tekenen, zijn reactie was: "dat moet niet".
Op een gegeven moment moest ik ook nog een mutsje op doen en konden we naar de operatiekamer (dat Flo intussen erg grappig kan zeggen). Flo ging al rijdend op bed mee. Hij wist niet of hij dat nou leuk of eng moest vinden.
Hij was erg onder de indruk van de operatiekamer, keek zijn ogen uit. Ze deden een rood lampje met een pleister om zijn vinger, dat vond hij niet zo leuk. Flo wilde deze er weer aftrekken en ik kon niet voorkomen dat hij hem er echt aftrok. Toen ging het kapje op terwijl Flo bij mij op schoot zat. Ik hield mijn hoofd naast het zijne en hij keek mij de hele tijd aan vanuit zijn ooghoeken. Vlak voor hij in slaap viel, verzette hij zich met zijn hele lijf. Inge had al verteld dat dit altijd gebeurt, kinderen herinneren zich dat niet, het is vooral voor de ouders vervelend. Hierna sliep hij echt, ik gaf hem nog een kus en toen moest ik weg.
Alles bij elkaar zou het een uur duren, maar bijna anderhalf uur waren ze nog aan het opereren. Ze zijn bijna 2 uur bezig geweest. Toen Flo wakker was mocht ik weer naar hem toe. Hij lag heel rustig en slaperig in bed. Even later werd hij wat wakkerder en trok hij weer het rode lampje van zijn vinger af. Het zuurstofkapje wat nog voor hem lag moest ook weg van hem. Op zijn linkerhand zat een infuusdopje en die wilde hij er ook af hebben, maar die moest wel blijven zitten voor de zekerheid. Door de knuffel over zijn hand te leggen kon hij het dopje even vergeten.
Al snel was Flo wakker genoeg om naar de zaal terug te gaan. Daar was Richard ook. Flo wilde het liefst de hele tijd bij mij op schoot zitten, terwijl hij dat normaal helemaal niet meer wil. Het was belangrijk dat hij ging eten en drinken. Drinken ging er wel in, maar het duurde even voordat hij ook wat wilde eten. Een waterijsje lustte hij wel.
Op een gegeven moment wilde Flo graag lopen. We waren gewaarschuwd dat hij niet goed zou kunnen lopen vanwege een ruggeprik waarmee een blok gelegd was tegen de pijn. Het lopen ging, gesteund door Richard, erg grappig: Flo zijn benen zwiebelden alle kanten op. Hij vond het wel gek dat zijn benen niet deden wat hij dacht.
Het wachten was op een natte luier, maar deze bleef uit. Na lang wachten mochten we toch naar huis, we moesten goed in de gaten houden of dat plasje wel zou komen. Bij thuiskomst had Flo al een natte luier, dus alles was goed.

De operatie zelf duurde zo lang omdat de balletjes heel hoog lagen, maar ook erg vast zaten. Vervolgens lukte het niet om de balletjes onderin de balzak te krijgen. Ze hebben ze wat hoge moeten plaatsen. Dit betekent dat de kans groot is dat Flo nog een keer geopereerd moet worden, om ze helemaal naar beneden te halen. Er is een kleine kans dat de natuur het zelf herstelt. Wij waren hierover niet verbaasd, dit hadden we al verwacht omdat zijn balletjes altijd al (vanaf de geboorte) hoog hebben gezeten en alleen maar nog hoger gingen zitten.

Aan het einde van de middag en begin van de avond heeft Flo nog op de bank in mijn armen geslapen. Waarna hij (natuurlijk) de rest van de avond en begin van de nacht heeft zitten spoken.

Sen: wennen op de Koekiemonsters

Vanmorgen heeft Sen voor de tweede keer gewend op de creche, op de groep de Koekiemonsters. Dit ging prima. De eerste keer was samen een uurtje. Vandaag was het een uurtje samen en een uurtje alleen. Sen heeft er al gefles gehad en geslapen. Voor het slapengaan was ze even onrustig, dus hebben ze haar ingebakerd. Ze hebben daar mooie inbakerdoeken voor, maar zelfs daarin lukt het onze kleine houdini om een armpje los te krijgen. Dat was nog nooit een kind gelukt, zeiden ze. Tja, er kan er maar 1 de beste zijn! ;)

Flo: groot bed

Flo heeft vannacht voor het eerst in zijn nieuwe grote bed geslapen. Hij heeft geholpen met het in elkaar zetten van het bed, dat vond hij erg leuk. Samen lazen we liggend naast elkaar in bed een boekje, dat vond hij erg grappig. Maar toen moest hij slapen.... en dat vond hij niet zo leuk.
Na ongeveer 30 keer eruit komen en weer teruggestopt worden (ik raakte de tel kwijt) en anderhalf uur later bleef het rustig. Vanmorgen moest hij dan ook wakker gemaakt worden om naar de Pandaberen te gaan.

Flo: paasvuur

Gisteravond, onderweg van opa en oma Groenendijk naar opa en oma Masselink, zagen we al een paar paasvuren branden. Flo werd zeer enthousiast en wilde nog meer paasvuren. Flo zijn geluk kon niet op toen we bij opa en oma aankwamen en beide buren een paasvuur hadden. Even later ging Karel ook nog "ons" paasvuur aansteken. Flo mocht mee naar buiten en heeft de hele tijd geboeid staan kijken. Opa wakkerde het vuur af en toe aan met de bladblazer (het was de afgelopen dagen best nat geweest) en dat kon rekenen op een "goed gedaan opa" van Flo. Ook Karel kreeg een goed zo Karel" toen hij nog extra takken op het vuur gooide.

Flo: luchtbed

Opa en oma Groenendijk hebben geen campingbedje, dus hadden we bedacht dat Flo dan maar op het luchtbed moest slapen. Het zag er schattig uit, zo'n klein mannetje in een groot tweepersoonsbed. We waren er op voorbereid dat Flo er een paar keer uit zou komen, maar niets was minder waar. Hij is meteen in slaap gevallen en heeft anderhalf uur heerlijk geslapen.

Flo: peuterpuberteit en zindelijkheid

Flo heeft vanochtend een aanval gehad van de bekende peuterpuberteit. Bij het afrekenen in de AH ging iets niet naar zijn zin, geen idee wat het was, maar het was kennelijk heel erg. Flo zakte door zijn knieen en bleef op de grond zitten. Toen ik hem op het meerijdstoeltje tilde, stortte hij zich daar ook supersnel weer af. En ondertussen natuurlijk heel hard huilen. De hele weg naar huis heeft hij geschreeuwd. Thuis konden we hem interesseren voor de nieuwe kassa die we hadden gekocht en was alles vergeten.

Vanochtend werd Flo wakker met een droge luier, dat was de eerste keer dat hij 's ochtends nog droog was. Ik zette hem daarom op het potje en ja hoor, hij deed een grote plas. Ik enthousiast en Flo heel droog: "geel". Ja, inderdaad Flo, je plasje is geel. Vanmiddag voor het slapen gaan was hij weer vrij droog en dus weer op het potje gezet. Nu deed hij een "poep!" en "geel". Nu maar eens kijken of we dit vol kunnen houden.

Flo: uit eten

Vanavond gingen we uit eten bij de chinees, omdat Opi 85 jaar geworden was. Flo heeft een leuke avond gehad (nadat hij een schone broek aan had, vanwege de tomatensoep die hij over zich heen had gegooid). Hij heeft gesnoept van de chocoladekonijntjes die omi mee had genomen en van alle kroepoek. Als toetje kwam er nog een ijsje met slagroom en chocoladesaus, maar die hoefde Flo niet. Toen het echter wat gesmolten was en ik het flink had geroerd, zag het er ook echt uit als een chocoladetoetje en at hij het met smaak op.

Sen: gericht grijpen

Sen liet vandaag voor het eerst zien dat ze gericht kan grijpen. Ze keek naar mijn vrolijk bewerkte theekopje en in opperste concentratie ging haar handje er langzaam naar toe. Vanaf dat moment is ze volop bezig met gericht graaien en grijpen. Ook het hangbeestje in de wandelwagen begint ze nu te pakken. Erg leuk om te zien.

Sen: grijpen en slapen

Sen gaat steeds beter grijpen. Nu pakt ze iets echt (kort) vast als het tegen haar hand komt. Zo pakt ze de bekleding van de wieg ook al veelvuldig vast en trekt ze eraan.
Sen is vermaakt zich erg met kijken en luisteren. Als ze niets kan zien, vindt ze luisteren prima. Als ze iets kan zien, dan draait ze ook haar hele hoofd om, zodat ze kan zien wat ze wil. Vooral de tv trekt haar volle aandacht.

En, vannacht gaat Sen voor het eerst op haar eigen kamer slapen. Die is nu opgeruimd en klaar voor gebruik. Omdat Sen 's nachts in principe heel rustig slaapt en doorslaapt tot de ochtend, hebben we haar wiegje nu verhuisd naar haar eigen kamer. Ook kan ik er nu alvast aan wennen, want ik zal vast weer wat onrustiger slapen nu ze niet meer naast me ligt. Dan kan ik straks als ik moet werken weer lekker slapen.

Flo: haren knippen

Flo kan goed knippen met een echte schaar. Hij zat heel geconcentreerd te knippen, dus ik dacht Sen wel even naar boven te kunnen brengen. Dat kon dus niet. Toen ik terug kwam zat Flo in zijn haar te knippen. Hij knipte gelukkig in de lengte, waardoor het niet heel erg opvalt, maar hij had er behoorlijk wat uitgeknipt.

Flo: graafmachine

Flo gaat de zomer van zijn leven krijgen, want iedere dag kan hij graafmachines bekijken. Ze zijn onze wijk aan het ophogen en herbestraten, waardoor er iedere dag werklui met graafmachines en derlijke in de weer zijn. Flo kijkt zijn ogen uit, hij vindt het erg leuk om er naar te kijken.
Ondertussen ontdekken we de buurt en hebben we al een paar speelpleintjes gevonden. Iedere speelplek heeft wel iets wat Flo leuk vindt: een zandbak, een loopbrug, een wip, een draaischijf.

Vandaag wilde Flo Sen graag vasthouden. Hij maakte er een leuk spelletje van. Sen bewoog met haar armen en raakte Flo aan op zijn buik en kin. Giechelend zei Flo telkens: "Oh Sen, doe je nou?"

Flo blijft ons trouwens vermaken met zijn gezang. Was het een hele tijd "Olifantje in het bos", nu is het al een paar dagen "Lang ze leven, in de goh, in e ja".

Sen: koekiemonster

Sen wordt een Koekiemonster. Vandaag hebben we kennisgemaakt op de groep en over een week of twee gaat ze starten. De leidster vond Sen erg groot. Volgens haar lijkt ze wel 4 maanden in plaats van 2 maanden.
Vandaag is Sen trouwens precies 10 weken oud. Ze kan nu steeds beter iets pakken, hoewel het nog steeds wel zo is dat iets eerst per ongeluk tegen haar hand moet komen. De gesprekjes worden steeds ietsjes langer en ze blijft volop lachen. De laatste paar dagen was ze echter weer verkouden (voor de derde keer alweer) en is ze wat onrustig.

Sen: sprongetje

Sen lijkt weer een sprongetje door te zijn. Gisteren was ze erg onrustig (en de avonden was ze ook weer onrustiger), vandaag was ze vrolijk (ook vanavond) en ze keek weer anders uit haar ogen.
Vanochtend heeft ze voor de eerste keer een tijdje een speeltje vastgehouden dat ik in haar hand had gedaan. Ook bij het rondmaaien met haar armpjes tegen een soort babygym, haakt ze soms ineens haar vingertjes er om heen.

We bakeren Sen nog steeds in als ze gaat slapen. Vooral 's avonds (maar ook als ze overdag onrustig is) komt ze hierdoor beter in slaap en kan ze beter doorslapen.

De gesprekjes met Sen worden langer. Ze maakt nu meerdere geluidjes achter elkaar.
Het is erg leuk om steeds meer interactie met elkaar te hebben.

Flo: kalender

Gisteren heb ik voor Flo een aftelkalender gemaakt. Elke ochtend en elke avond mag hij het plaatje doorkruisen wat die dag/nacht geweest is. Het laatste plaatje is een plaatje van de verhuiswagen, een pandabeer en een huis. Donderdag zal Flo de eerste dozen ingeladen zien worden, dan gaat hij naar de creche (naar de pandaberen). Als we hem ophalen zullen we eerst naar ons lege oude huis gaan en daarna naar het nieuwe huis. Morgen ga ik eerst nog samen met hem een doos inpakken met spulletjes van hem en die brengen we naar Diemen.
We hopen dat het voor Flo op die manier een beetje te volgen is.
De kalender werkt voor alsnog goed, Flo kan alle tekeningetjes benoemen, erg grappig om te zien hoe hij dat doet.

Sen: kletsen

Op momenten dat Sen goed wakker is, is ze meestal vrolijk wakker. We hebben net ook een "gesprekje" gevoerd. Sen zei "Ghe", ik herhaalde dat, waarna er op deze manier een gesprekje ontstond. Erg schattig.

Vanochtend had ik controle bij de gynaecoloog. Ze heeft gekeken naar de littekens en hoe de ruptuur genezen is. Ze gaf aan complimenten te hebben voor de arts die heeft gehecht, het zag er heel netjes uit. Dat wist ik eigenlijk wel gezien het feit dat ik ook totaal geen klachten heb (gehad). Ik kreeg een verwijzing mee voor preventief bezoekje aan een bekkenbodemfysiotherapeut, dus daar ga ik maar gebruik van maken.

Flo: bellen

Flo speelt met een legoblokje:
"Hallo"

...

"Ben ik Flo!?"
...
"Pandaberen affelopen"
...
"Doei"

Flo: huishoudelijke hulp

Het allerleukste spel dat er bestaat is papa en mama helpen. Als voorbeeld Flo zijn hulp van vandaag:
Na het aankleden loopt Flo de keuken in, waar de schone vaat van de avond ervoor inmiddels droog staat te zijn. "Jaaah, helpen!" roept hij uit, waarna hij op het krukje gaat staan om alles aan Richard aan te geven. "Wow! scherpe mes" en "wow! grote" (lepel) klinkt het dan.
Vanochtend heeft hij geholpen met opvouwen, al had hij het na 1 opgerold spuugdoekje al gezien.
Vanmiddag heeft hij geholpen met vegen, eerst heeft hij met zij eigen "bees" geveegd. Maar vegen bleek een moeilijk woord, getuige het "Flo, geven" dat ik hoorde.
En sinds Flo 2 dagen geleden een restje droge Dora-pasta kreeg, is hij niet meer gestopt met "koken" en "roeren".

Sen: pasgeboren af

Sinds een week is Sen duidelijk geen pasgeboren baby meer. Ze kijkt heel anders de wereld in. Ze groeit als kool, vinden we.

Ze herkent (al een week of 2) routines die veel terugkeren. Zo kan ze bijvoorbeeld hard huilen als ze honger heeft, maar wordt ze stil als je haar in positie legt om de fles te geven. We leggen dan een doekje onder haar kin, je zie aan haar dat ze het doekje en daarna de fles verwacht. Ze is dan dus stil, maar als het te lang duurt, dan begint ze weer te huilen.
Op Marktplaats hebben we een mobiel gekocht (een zelfde soort als we destijds voor Flo konden lenen). Sen vindt de beestjes die er aan hangen erg leuk. Ze moet er soms erg om lachen.

Sen blijkt badderen in de Tummytub trouwens heerlijk te vinden. Gelukkig dus dat we hem bewaard hebben (Flo vond het echt niets), want ze vind het prettiger dan in bad.

Het slapen gaat trouwens goed, na het vorige bericht is ze slechts nog 1 keer 's nachts voor de fles gekomen.

Sen: dromen

De kraamvisite komt nog steeds mondjesmaat langs. Vandaag kwam Olimpia met Bruno. Ze liet weten dat Sen in het Pools "droom" of "slaap" betekent.

Sen was vandaag wat zielig. Flo is snotverkouden en heeft mij en Sen al aangestoken. Sen had er vanonchtend en vanmiddag wel last van.

Ik ben vanmiddag even binnengewipt bij de verloskundige. Ik mocht mijn Hb even laten prikken, omdat ik zoveel bloed was verloren na de bevalling. Mijn Hb is nog net iets laag (6,7 terwijl hij nu wel 6,8 zou moeten zijn). Ik heb er geen last van, dus over een week of 4 laat ik het weer even checken. Ondertussen blijft ik de natuurlijke ijzertabletjes en vitamine C slikken.

Flo: bezig

Ik had al een paar keer tegen Flo gezegd dat we zo boodschappen zouden gaan doen. Nadat ik dit de zoveelste keer had aangekondigd zei hij: "ikke ben bezig" :)

Vandaag hebben we voor het eerst samen 'olifantje in het bos' gezongen. Voorheen moesten wij stil zijn als hij aan het zingen was.

Nog een nieuwe mijpaal vandaag was dat Flo zei da hij moest poepen, dus.. hup, op het potje. En ja hoor, daar kwam een plasje!