Vanmiddag ging Sen bijna vanuit kruipstand naar stand, helemaal zonder steuntje. Ze ging op handen en voeten staan en vervolgens probeerde ze omhoog te komen. Ik had al wel eerder een poging gezien, maar die kwam niet zo ver als deze. Ze stond namelijk bijna. Tijdens het eten vertelde ik het aan Richard, die vervolgens doodleuk vertelde dat ze dat gisteren al gedaan had. En daarna: "Kon ze dat nog niet dan?" Ehhm, nee dus.
Vorige week heeft Sen ook haar eerste losse stapjes gezet. Het spelletje overlopen tussen ons beide vindt ze erg leuk. Ze loopt dan 1 of 2 stapjes los en laat zich vervolgens voorover vallen, met het volste vertrouwendat we haar vangen. Sinds vrijdag doet ze ook wat stabielere stapjes. Ze doet soms een stapje helemaal uit zichzelf, als de oversteek naar een meubelstuk net te ver is. Ook staat ze vaker los. Zondag lukte het om 4 stapjes te lopen. Gisteren stond ze bij de bank, vervolgens keek Richard weer en zag toen Sen bij het tafeltje staan. Het kan niet anders dan dat ze dit stukje gelopen heeft!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten