Sen: los lopen

Sen heeft weer een kleine doorbraak gehad vandaag. We waren vanmiddag op het verjaardagsfeestje van Hugo. Er liepen 5 kinderen rond en Sen liep! er lekker achteraan. Ze heeft bijna de hele middag gelopen ipv kruipen.

Sen: kies 2

En ook kies 2 is erdoor! Aan de onderkant, links.

Sen: kies 1

Na lange tijd van 2 dikke bobbels, is vandaag lies nummer 1 doorgebroken, aan de onderkant rechts.

Ik was vandaag naar de Vlinders voor het jaarlijkse gesprek. Sen haalde allemaal positieve scoren op de lijst voor sociaal emotionele ontwikkeling (vanuit mijn werk ken ik de meest uitgebreide lijsten, deze is wel erg simpel, maar goed, ze ontwikkelt zich prima, dat wisten we al). Ze vinden Sen een rustig meisje, lekker beweeglijk, maar niet druk. Dat rustige heb ik even nagevraagd, want we vinden haar niet perse rustig. Ze vinden dat ze ook heel zen aan tafel kan zitten, terwijl de andere kinderen drukte maken. Ze is zichzelf en laat zich niet gek maken. Ze voert niet de boventoon, ze volgt meer. Toch wel heel herkenbaar.

Sen: lopen II

We zijn drie weken verder na het laatste berichtje over het lopen van Sen. Vandaag heeft ze weer een stap gemaakt. De afgelopen dagen leek hij er al aan te komen, maar goed, dat dachten we vaker. Nu gaat ze ineens vaker helemaal uit zichzelf, dus zonder stimulans van ons, los lopen. Ze kan een afstand van ongeveer 3 tot 4 meter overbruggen. Soms vrij snel, dan stapt ze vrij goed door. Soms heel rustig, telkens weer evenwicht aan het herstellen. Ze probeert in elk geval steeds meer lopend te doen, als ze de mogelijkheid heeft om langs meubels te lopen, dan verkiest ze dat regelmatig boven kruipen.
Ze loopt nu ook graag met het wandelwagentje dat ze voor haar geboorte heeft gekregen van de Masselinks. Hier zit geen rem op, dus ze moet echt zelf haar snelheid beperken. Dat kan ze nu heel goed. Het wagentje staat nog boven op haar kamer. Als we daar binnenkomen pakt ze meteen haar knuffel uit bed, loopt (los) naar het wagentje, gooit haar knuffel erin en wil lopen. Ze kan iedere keer iets beter sturen, dus het gaat steeds makkelijker.
Ondanks dat ze nu meer los loopt, is ze de laatste tijd ook veel sneller gaan kruipen, ze is echt supersnel. En omdat Sen wel van de snelheid is, is het toch wonderlijk dat ze nu lopen gaat verkiezen boven kruipen. Lopen kost echt nog wel concentratie en gaat echt nog niet zo snel als ze wel zou willen.

Ze is trouwens (al een hele tijd) erg klimmerig. In tegenstelling tot Flo klimt zij overal op en af. Ze klimt op het hobbelpaard en eraf, op het fietsje er eraf. Het spel is vaak erop en eraf klimmen en niet zozeer het ding gebruiken zoals het moet.

Het praten van Sen heeft ok wel een ontwikkeling doorgemakt de laatste tijd. Ze zei al wel (delen van) woordjes na, maar nu gaat ze steeds meer spontaan gebruiken. Klanken van dieren kent ze al vrij goed:
varken - gggh gggh
paard - klakken met de tong (en ze wiegt erbij)
schaap/geit - meh
beer - wha
kikker/eend - kaa
koe - boe
egel - pipipi (zichzelf prikkend in haar buik)
haan - kuukuu

Andere woordjes die ze spontaan zegt:
mama
papa
die
nee
ja
poes - poe
lamp - pah
open - oop
klaar - kaa
vis - isch
koe
uit (is zowel aan als uit, van kleding)
slapen - paaaapu 
boek - koe

Woordjes die ze nazegt:
boven - owe (zoiets)
Flo - jow

Sen: haren geknipt

Vanmiddag heb ik, terwijl Sen gebiologerd naar Sesamstraat zat te kijken, haar haren geknipt. Achterin haar nek begon ze echt een matje te ontwikkelen, dat moest anders vond ik. Maar ja, om alleen daarvoor naar een kapper te gaan, met daarbij het vermoeden dat Sen daar helemaal niet stil zou zitten, dat zag ik niet zo zitten. Na wat kniptips van Mila die Tiebe zijn haar had geknipt, heb ik toch de stoute schoenen aangetrokken. En... het is gelukt. In haar nek zit het nu weer netjes. Flo merkte pas toen ik aan het opruimen was dat ik Sen haar haar had geknipt. Hij heeft wel een aantal keer gezegd dat dit niet mag, haren knippen. "Eeh, nee Flo, dat mag inderdaad niet". Tja, geen goed vorbeeld natuurlijk. Toch ben ik er zelf best trots op, maar (om een later trauma te voorkomen) ik beloof bij deze dat het bij deze ene knipbeurt blijft. De volgende keer gaan we naar een echte kapper.

Waterpokken III: Sen

Tja, en nu heeft Sen de waterpokken. Gisteravond zagen we de eerste waterpokjes, vanavond zijn het er ietsje meer, maar nu nog net op twee handen te tellen. Ze is er wel wat koortsig van en ze is er verkouden bij. Het slapen wil haar nu nog niet zo lukken, hopen dat ze zo wel in slaap valt en een beetje kan doorslapen.

Flo: waterpokken II

Vandaag was dag 5 van de waerpokken. Flo vond het niet zo leuk op het kinderdagverblijf. Als er een kindje was dat hem aanraakte, begon hij te jammeren. Ik heb hem na het middagdutje (dat doet hij sinds een paar weken helemaal niet meer daar) opgehaald. Het was ook nog erger dan vanochtend. We hopen dat dit het hoogtepunt was, maar dat zullen we moeten afwachten.

(Flo wilde echt niet stilstaan dus de foto's zijn wat vaag)

Sen: lopen

Het ene moment is Sen volop bezig met nieuwe woordjes en imiteren van klanken, gebaren en handelingen, het andere moment krijgt het los lopen weer aandacht. Vandaag liep ze weer een paar passen meer los. Ze vindt het een erg leuk spel om van papa naar mama te lopen en andersom. Vandaag stonden we iets verder uit elkaar en dat doet ze erg goed. Ze loopt enkele pasjes echt goed en stabiel los, totdat ze dan dichtbij is, dan laat ze zich al lopend voorover vallen, in onze armen. Vandaag draaide ze zich vervolgens uit eigen beweging weer om en liep naar de ander. Voor het eerst liet ze onze handen uit eigen beweging los, eerder moesten wij haar altijd neerzetten en dan onze vingers uit haar knuistjes wurmen. Ze is erg trots op zichzelf als het weer gelukt is, dat is erg leuk om te zien.

Flo: waterpokken

Eindelijk heeft Flo ze dan. Al 2 jaar heeft hij ze niet gehad, terwijl andere kinderen van zijn groep op het kinderdagverblijf onder zaten. Nu heerst het weer en nu verwachtten we ze toch echt. Maar ze kwamen maar niet... Tot gisteren. Flo had op zijn huid na het douchen toch meer onregelmatige vlekjes dan normaal en een paar vlekjes leken blaasjes. Vanavond zaten er op zijn rug een nog paar blaasjes meer, dus toch: de waterpokken.

Sen: "die, die"

Sen is de laatste week sprongetjes aan het maken in haar taal. Ze is veel aan het wijzen en dan horen we "die". Dit gaat al vrij gericht. Zo had ze al ontdekt dat er in het pak van de schuddebuikjes wel erg lekkere dingetjes zitten, waarvan ze af en toe mocht snoepen tijdens de lunch. Ook het rozijntje van mama's cruesli bij het ontbijt kan nu steevast rekenen op een vingertje en "die, die". Op die momenten is ze ook best vasthoudend.
Vanavond bij het lezen van een boekje voor het slapen gaan was het ook bij elk plaatje "die". Ze ging nu ook dingen benoemen. Toen ze de hond zag zei ze "hoef, hoef", bij de poes zei ze "poeh", bij de vis zei ze "ish" en maakte ze het gebaar van vis. Verder probeert ze woordjes na te zeggen, zoals bloem. En wijst ze een plaatje meerdere keren aan, ze lijkt het leuk te vinden dat je dan telkens het woord zegt.

Het lopen krijgt op het moment (hierdoor) iets minder aandacht, al merken we wel dat ze onze had minder als echte steun nodig heeft bij het lopen, dat gaat iedere dag wel wat beter. Ook het (uit zichzelf) los staan zien we steeds vaker gebeuren. Soms doet ze een pasje los, als ze net ergens niet bij kan. Dan neemt ze niet meer de moeite om door haar knieen te gaan, maar doet ze een stapje. Het aan- en uitkleden doe ik steeds vaker staand, omdat het dan soms makkelijker is.
We gaan echt een andere fase in.....

Sen: zelf staan?! en lopen

Vanmiddag ging Sen bijna vanuit kruipstand naar stand, helemaal zonder steuntje. Ze ging op handen en voeten staan en vervolgens probeerde ze omhoog te komen. Ik had al wel eerder een poging gezien, maar die kwam niet zo ver als deze. Ze stond namelijk bijna. Tijdens het eten vertelde ik het aan Richard, die vervolgens doodleuk vertelde dat ze dat gisteren al gedaan had. En daarna: "Kon ze dat nog niet dan?" Ehhm, nee dus.

Vorige week heeft Sen ook haar eerste losse stapjes gezet. Het spelletje overlopen tussen ons beide vindt ze erg leuk. Ze loopt dan 1 of 2 stapjes los en laat zich vervolgens voorover vallen, met het volste vertrouwendat we haar vangen. Sinds vrijdag doet ze ook wat stabielere stapjes. Ze doet soms een stapje helemaal uit zichzelf, als de oversteek naar een meubelstuk net te ver is. Ook staat ze vaker los. Zondag lukte het om 4 stapjes te lopen. Gisteren stond ze bij de bank, vervolgens keek Richard weer en zag toen Sen bij het tafeltje staan. Het kan niet anders dan dat ze dit stukje gelopen heeft!

Flo: zingt en dirigeert

Flo zingt het liefst de hele dag. Favoriet zijn: Dirk Scheele (hier voetje, voetje), liedjes van de sprookjeswonderland cd (hier Berend Blokschaaf en Roodkapje). Als Flo in de gaten heeft dat wij op hem letten, gaat hij ons dirigeren. We moeten zitten, staan, springen etc. We genieten er erg van dat Flo zich hiermee enorm kan vermaken.
Het gitaartje heeft hij trouwens vorige zomer op de kermis in Geesteren 'gewonnen' met touwtje trekken. Hij speelt er best veel mee. Goede winst dus.

Sen: 1 jaar

Vandaag is ons meisje 1 jaar geworden! Zondag hebben we haar verjaardag gevierd, dus voor ons gevoel was haar verjaardag al weer geweest. Sen werd helaas koortsig op haar feestje, maar tussen de slaapjes door heeft ze toch nog genoten van alle drukte en kadootjes.
Flo maakte al ruzie met haar over het Little People huis dat Sen van ons heeft gekregen. Hij vond dat het huis voor hem was. Samen hebben ze er al een paar keer heel leuk mee gespeeld. Sen doet alle poppetjes door de deur of de ramen naar binnen en Flo laat ze bellen, plassen, zitten etc.
Sen was te laat wakker (doordat ze niet lekker was) om het kaarsje uit te blazen op een grote taart, we hadden voor haar een puntje bewaard waarop het kaarsje stond. Ze wilde het vlammetje steeds aanraken, maar dat mocht natuurlijk niet. Toen het kaarsje uitgeblazen was, letten papa en oma niet meer goed op en probeerde Sen alsnog de plek aan te raken waar ze het vlammetje had gezien. Dat lukte, maar dat werd dus huilen, de kaarsvet was nog heet! Gelukkig heeft ze er niks aan over gehouden.

Flo: naar school

Toen ik thuis kwam na een dag werken, vroeg Richard aan Flo wat hij aan mij moest vertellen. Flo moest even nadenken, maar zei toen: "Mama, ik ga naar school!".
Dit betekent dat de school van onze voorkeur heeft laten weten dat Flo er een plekje heeft als hij 4 jaar is! We zijn opgelucht en blij dat we het weten.

Sen: "Doei"

Sinds een aantal dagen kan Sen "doei" zeggen. Als we gedag zwaaien, zwaait ze enthousiast. Hierbij zeiden we vaak "dag" of (minder vaak) "doei". Kennelijk vindt ze doei een leuk woord. Het klinkt ook erg grappig als ze het zegt: "doeh, doeh".

Flo: sneeuw

 Flo vond de sneeuw die er de afgelopen periode lag wel interessant. Een sneeuwpop maken wilde hij niet, scheppen wel, dus samen hebben we een aantal paadjes vrijgemaakt naar ons huis en een aantal buren. Flo liep vervolgens ook het liefst over de vrije paadjes. Gooien met sneeuw vond hij ook nog wel leuk. Eerste kerstdag konden we bij opa en oma Masselink de (opklapbare) slee meenemen die zij op ons verzoek hadden gekocht. We hebben daar een rondje gewandeld met de slee. Flo vond het eerst even spannend, maar had al vrij snel door dat het wel leuk was. Vooral samen met papa, mama, oma of Inge erop was leuk, met name het gedeelte waarbij Flo zijn medeslee'er er af duwde. De dag erna bij opa en oma Groenendijk hebben we gesleed op de oude slee van opa, waar hij als kind al op zat. Samen van het heuveltje afroetsen was wel het allerleukste!

Sen: woordjes

Sen laat nu haar eerste woordjes horen. Af en toe zegt ze "mama" of "baba", uit zichzelf of ze herhaalt ons. "Boem" is een favoriet woord. Dit kan ze de hele dag doen (met daarbij natuurlijk ook het laten vallen van iets). Ze zei het eerst altijd na (en bleef het dan zeggen), maar we horen het nu steeds vaker spontaan. Een aantal dagen geleden zat een boekje onder haar been vast, ze zei toen: "boe....k".

Sen: tandje 8

Sen heeft al haar snijtanden. Vandaag ontdekten we de laatste, het lijkt er echter op dat deze er al een dag of wat zit, want hij is er al goed door.

Sen blijft trouwens maar verkouden, maar dan ook best stevig verkouden. Ik heb het idee dat ze vanaf dat ze ongeveer 2 weken oud is al verkouden is. Soms lijkt het een paar dagen weg of minder, maar dan is het weer terug. Meestal heeft ze er niet veel last van, maar soms is het wel lastig slapen met zo'n volle neus. Het neuspompje vond ze altijd erg grappig, maar nu we het steeds vaker moeten passen is het drama. Ook het schoonmaken van vastzittende snotjes vind ze verschrikkelijk.

Sen: "mama"

Ik hoorde "mama". Tijdens ons ritje naar huis, achter in de auto, zat Sen lekker te brabbelen. Ineens zei ze "mama", erg schattig!

Flo: Groot

Flo is de laatste tijd erg bezig met groot worden. Hij is groot, wil groot worden, mama is groot, papa ook, Sen is niet groot, etc. We vertellen hem dat hij moet eten om te groeien en groter te worden. We proberen Flo nu met iets meer aandrang te laten eten (avondeten). Hij krijgt vooral positieve aandacht voor de happen die hij eet. Als het nodig is juichen we om elke hap. Dat aandringen helpt, het moet gewoon. Dan lukt het om 2 of 3 happen binnen te krijgen. Maar goed, elke hap is er 1. Vanmorgen schoot hij niet op met zijn boterham. Richard pakte het laatste stukje af en gooide dit weg, want Flo moest opschieten om naar de Pandaberen te gaan. Maar dit ging niet goed. Flo was boos, papa mocht het niet weggooien, want "dan word ik niet groot!".